ΟΜΟΔΙΚΙΑ & ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΡΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΗ

ΟΜΟΔΙΚΙΑ Η ΑΠΛΗ ΟΜΟΔΙΚΙΑ [1] Α. ΔΑΝΗΛΑΤΟΥ 33 ση απλής ομοδικίας, πρέπει να καλούνται άπαντες πριν από την οριζόμενη προθεσμία για την λήψη ένορκης βεβαίωσης, εκτός αν τα αναφερόμενα σε αυτήν περιστατικά αρμόζουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο ορισμέ- νων εκ των ομοδίκων 162 . Η εξυπηρέτηση του σκοπού της οικονομίας της δίκης επιβάλλει ειδική ρύθ- μιση και ως προς την επίσπευση της δίκης και την κλήτευση των λοιπών ομοδίκων. Ναι μεν κατά το εδ. α’ της παρ. 2 του άρθρου 75, κάθε ομό- δικος έχει δικαίωμα να επισπεύσει τη δίκη αυτοτελώς, χωρίς να καλέσει τους υπόλοιπους διαδίκους 163 , το δικαστήριο ωστόσο, αν κρίνει αναγκαία την ενιαία διεξαγωγή της δίκης έχει το δικαίωμα να διατάξει τον διάδικο που επισπεύδει τη διαδικασία να καλέσει και τους ομοδίκους που δεν κά- λεσε (άρθρο 75 παρ. 2 εδ. β’ ΚΠολΔ). Στην περίπτωση αυτή, αν ο επισπεύ- δων ομόδικος παραλείψει να καλέσει όλους ή κάποιους από τους ομοδί- κους του, παρά τη διαταγή του δικαστηρίου, η συζήτηση κηρύσσεται απα- ράδεκτη ως προς όλους. Ως προς την κλήτευση των διαδίκων, κατά το άρθρο 228 ΚΠολΔ, αν ένας από τους ομοδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνω- στη, επιμηκύνεται και ως προς τους άλλους η προθεσμία κλήτευσης. Ωστόσο, όπως συνάγεται από τη φύση της απλής ομοδικίας ως απλής ένω- σης σε κοινή διαδικασία περισσότερων υποκειμένων χωρίς να επηρεάζεται η αυτοτέλεια των δικών, η θέση καθενός από τους απλούς ομοδίκους είναι ανεξάρτητη από τη θέση των λοιπών και οι πράξεις ή παραλείψεις του ενός δεν βλάπτουν τον άλλο (βλ. και άρθρο 75 παρ. 1 ΚΠολΔ). Οι απλοί ομόδι- κοι είναι μεταξύ τους τρίτοι ακόμη και αν καταδικάστηκαν για τον ίδιο λόγο και υπάρχει δικαίωμα αναγωγής του ενός εναντίον του άλλου, όπως στην περίπτωση ασφαλισμένου και ασφαλιστικής εταιρίας (δικονομικού εγγυ- ητή). Έτσι, το δεδικασμένο και η εκτελεστότητα αφορά μόνο τον ενάγοντα σχετικά με τον εναγόμενο ως προς τον οποίο νίκησε και όχι τους ομοδίκους μεταξύ τους. Γι’ αυτό ο ένας εναγόμενος μπορεί να προσεπικαλέσει τον άλ- λο εναγόμενο σε παρέμβαση υπέρ αυτού ή και να ενώσει την παρεμπίπτου- σα αγωγή αποζημιώσεως για την περίπτωση, που θα χάσει τη δίκη, εφόσον υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία υποχρεώσεως του δευτέρου σε αποζημίωση του πρώτου 164 . 162. ΑΠ 381/2010 ΝοΒ 2010, 1756. 163. ΑΠ 594/1985 ΕλλΔνη 27, 299. 164. ΕφΑθ 6273/1986 Δ 17, 738. 73 74 75

RkJQdWJsaXNoZXIy NDg3NjE=