ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

2 ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ που βασιζόταν στη σύνδεση με το χρυσό, κυρίως λόγω έλλειψης χρυσού 3 και ενοποίησε το περίπλοκο σύνολο νομισμάτων που ήταν σε χρήση στην αρχή της βασιλείας του, απλο- ποιώντας έτσι τις συναλλαγές και το εμπόριο. Ο Καρλομάγνος καθιέρωσε μια νέα μονά- δα, τη livre carolinienne 4 που βασιζόταν σε μια λίβρα-λίρα αργύρου - μονάδα τόσο χρή- ματος όσο και βάρους. Νομισματικές αρχές ασκούσαν ελέγχους στα αργυρά νομίσματα του βασιλείου, ελέγχοντας τη σύνθεση και την αξία τους. Ο Καρλομάγνος εφάρμοσε το σύστημα αυτό στο μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου και η νομισματική μονά- δα του υιοθετήθηκε εθελοντικά από το μεγαλύτερο μέρος της Αγγλίας. 5 Καθιέρωσε επί- σης αρχές για τη λογιστική πρακτική οι οποίες οδήγησαν σε αυστηρούς κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να καταγράφονται έσοδα και έξοδα, ενώ υλοποίησε σημαντι- κό αριθμό άλλων μεταρρυθμίσεων, όπως ο άμεσος έλεγχος των τιμών και εισφορών για ορισμένα εμπορεύματα. Παράλληλα, επιδίωξε να οικοδομήσει μια κοινή χριστιανική εκπαίδευση, προωθώντας τη μάθηση, την ηθική, την ίδρυση εκκλησιών και την επιβολή μιας ενιαίας ερμηνείας του Χριστιανισμού. Ως Imperium Christianum («Χριστιανική Αυτοκρατορία»), η νέα αυτοκρα- τορία θα μπορούσε να ενωθεί από μια κοινή χριστιανική πίστη, ακριβώς όπως οι κάτοι- κοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχαν ενωθεί με την «Κοινή ιδιότητα του Ρωμαίου πολί- τη». O Καρλομάγνος έτυχε σημαντικής «μεταθανάτιας ζωής» στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. 6 3. Η έλλειψη χρυσού ήταν άμεση συνέπεια της σύναψης ειρήνης με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δηλαδή την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, που είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση της Βενετίας και της Σικε- λίας στην Ανατολή και την απώλεια των εμπορικών τους δρόμων προς την Αφρική. 4. Aπό τη Λατινική libra , τη σύγχρονη λίρα. 5. Μετά το θάνατο του Καρλομάγνου το νόμισμα της ευρωπαϊκής ηπείρου υποβαθμίστηκε και το μεγαλύ- τερο μέρος της κατέφυγε στη χρήση του διαρκώς υψηλής ποιότητας αγγλικού νομίσματος μέχρι περίπου το 1100. 6. Ο Economist, η εβδομαδιαία εφημερίδα ειδήσεων και διεθνών θεμάτων, διαθέτει κάθε εβδομάδα ένα ολοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Καρλομάγνος», που εστιάζει γενικά σε ευρωπαϊκά θέματα και, συ- νηθέστερα και ειδικότερα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις πολιτικές της. Γενικά, ο Καρλομάγνος ήταν πρότυπο ιππότη, ως ένας από τους Εννέα Αριστείς (εννέα ιστορικές, βιβλικές και μυθικές προ- σωπικότητες, που προσωποποιούν τα ιδεώδη του ιπποτισμού, όπως καθιερώθηκαν το Μεσαίωνα και περιελάμβαναν τρεις «ειδωλολάτρες» (Έκτορας, Αλέξανδρος ο Μέγας και Ιούλιος Καίσαρ), τρεις Εβραίους (Ιησούς του Ναυή, Δαβίδ και Ιούδας ο Μακκαβαίος) και τρεις χριστιανούς (Βασιλιάς Αρ- θούρος, Καρλομάγνος και Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν). Ο Καρλομάγνος ήταν λάτρης των βιβλίων. Έβαλε κληρικούς να μεταφράσουν χριστιανικά κείμενα και προσευχές στις αντίστοιχες λαϊκές γλώσ- σες. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η αγάπη του Καρλομάγνου για τα βιβλία περιελάμβανε την ανά- γνωση δυνατά βιβλίων για τον ίδιο κατά τη διάρκεια γευμάτων και ότι του άρεσαν τα βιβλία του Αγί- ου Αυγουστίνου. Ο ίδιος ο Καρλομάγνος μιλούσε πιθανότατα μια φραγκονιακή του Ρήνου διάλε- κτο της Παλαιάς Άνω γερμανικής διαλέκτου. Εκτός από τη μητρική του γλώσσα μιλούσε επίσης Λα- τινικά και καταλάβαινε λίγο Ελληνικά, σύμφωνα με το βιογράφο του Αϊνχαρντ ( Grecam vero melius