ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 7 – τη παροχή αλληλοβοήθειας ο ένας στον άλλο εναντίον οποιασδήποτε εχθρικής πρά- ξης. 18 – τη προώθηση της ενότητας και την ενθάρρυνση της προοδευτικής ενοποίησης της Ευ- ρώπης. Τα όργανα της ΔΕΕ που έδρευε στις Βρυξέλλες με προσωπικό 65 ατόμων και ετήσιο προ- ϋπολογισμό 13.400.000€, αποτελούνταν από το Συμβούλιο και τη Συνέλευση της Δυτι- κοευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο επικουρούνταν από ένα Συμβούλιο Μονίμων Αντι- προσώπων σε επίπεδο πρεσβευτών. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση που αποτελούνταν από τις αντιπροσωπείες των κρατών μελών στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμ- βουλίου της Ευρώπης, ήταν συμβουλευτικό όργανο. Οι κοινωνικές και πολιτιστικές πτυ- χές της Συνθήκης των Βρυξελλών δόθηκαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης για να αποφευ- χθεί επικάλυψη των αρμοδιοτήτων στο εσωτερικό της Ευρώπης. Όσον αφορά τον αριθμό των κρατών μελών, τα αρχικά επτά κράτη μέλη έγιναν τελικά 10, με την ένταξη της Πορτογαλίας (1990), της Ισπανίας (1990) και της Ελλάδας (1995). Όλα τα κράτη μέλη της ΔΕΕ ήταν επίσης μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυ- τές είναι οι μόνες χώρες που είχαν πλήρη δικαιώματα ψήφου. Παράλληλα, υπήρχαν κρά- τη-παρατηρητές που ενώ ήταν μέλη της ΕΕ δεν ήταν μέλη του ΝΑΤΟ, όπως η Δανία, η Αυ- στρία, η Φινλανδία, η Ιρλανδία και η Σουηδία. Τέλος, υπήρχαν τα συνδεδεμένα κράτη, όπως η Τουρκία που ενώ ήταν μέλος του ΝΑΤΟ δεν ήταν μέλος της ΕΕ. Με την ίδρυση της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και της Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ), τα κράτη μέλη της Δυτικοευ- ρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να ξεκινήσει η μεταφορά των δυνατοτήτων και των λει- τουργιών του οργανισμού προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. 19 Για παράδειγμα, στις 1 Ιανου- αρίου 2002, το Ινστιτούτο Μελετών Ασφάλειας της ΔΕΕ και το Δορυφορικό Κέντρο μετα- φέρθηκαν στην ΕΕ και έγιναν το Ινστιτούτο Μελετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέμα- τα Ασφάλειας και το Δορυφορικό Κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντίστοιχα. Το 2009, η Συνθήκη της Λισαβόνας ανέλαβε το ρόλο της ΔΕΕ. Υπήρξε πολλή συζήτηση για το μέλλον της ΔΕΕ μετά την Συνθήκη της Λισαβόνας. Ωστόσο, το 2010, η ισπανική προεδρία της ΔΕΕ, εξ ονόματος των 10 κρατών μελών της τροποποιημένης Συνθήκης των Βρυξελλών, ανα- 18. Σύμφωνα με το άρθρο IV της Συνθήκης των Βρυξελλών 1948 «εάν ένα εκ των συμβαλλομένων μερών δεχθεί ένοπλη επίθεση στην Ευρώπη, τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρ- τη των Ηνωμένων Εθνών, θα παράσχουν βοήθεια με όλα τα στρατιωτικά και άλλα μέσα που διαθέτουν». Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής ενσωματώθηκε τελικά στη ΣΕΕ, στο άρθρο 42.7 για την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας, ως εξής: «Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό δεν επηρεάζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών». 19. Απόφαση της 13.11.2000, Μασσαλία.