ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

14 ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ συνεργασία των χωρών για τη σύγκλιση των πολιτικών σε όλη την περιφέρεια της Ευρώ- πης και η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής συνιστώσας σε όλους τους επιμέρους τομείς, ώστε η οικονομική ανάπτυξη να ακολουθήσει τις αρχές και τις αξίες της βιώσιμης ανάπτυ- ξης, συμβάλλοντας έτσι στην ασφάλεια, την ευημερία και τη σταθερότητα της Ευρώπης. Μεταξύ των επιτευγμάτων της Πρωτοβουλίας αυτής, αξίζει να αναφερθούν: – Η υιοθέτηση περιφερειακών πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών (συμβάσεις και Πρωτόκολλα). – Η υιοθέτηση της Περιβαλλοντικής Στρατηγικής των Χωρών Ανατολικής Ευρώπης, Καυ- κάσου και Κεντρικής Ασίας και η υλοποίηση δράσεων για δημιουργία υποδομών και ικα- νοτήτων (capacity building), ώστε να βελτιωθούν οι μηχανισμοί συλλογής, επεξεργασίας και διάδοσης περιβαλλοντικών δεδομένων. – Η υιοθέτηση μη-δεσμευτικών νομικών εργαλείων, όπως της «Πανευρωπαϊκής Στρατηγι- κής για τη Βιοποικιλότητα και την Ποικιλότητα του Τοπίου» και της «Στρατηγικής ΟΕΕ για την Εκπαίδευση για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη». – Η ίδρυση μηχανισμών προς στήριξη των χωρών για ανάπτυξη και υλοποίηση εθνικών περιβαλλοντικών πολιτικών και συντονισμό διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και δωρητών που επιθυμούν να επενδύσουν για περιβαλλοντική προστασία στην Ανατολική Ευρώπη και Κεντρική Ασία. Η ΟΕΕ εκτελεί τη γραμματειακή υποστήριξη της Υπουργικής Πρωτοβουλίας, συντονίζει τις προπαρασκευαστικές εργασίες και προετοιμάζει τη διεξαγωγή των Υπουργικών Συνα- ντήσεων. Επίσης έχει την εποπτεία και την επίβλεψη της διαδικασίας υλοποίησης των απο- φάσεων κάθε Συνόδου. ε) Ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας Ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (ΟΕΟΣ) ιδρύθηκε το 1948, με σκο- πό να διαχειρισθεί την οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ. Στις 12 Μαρτίου του 1947 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν, αγορεύοντας στο Κογκρέ- σο, δεσμεύθηκε ότι η χώρα του θα παρείχε γενναία οικονομική ενίσχυση στα κράτη που θα επιθυμούσαν και θα «αντιστέκονταν σε απόπειρες καθυπόταξης από οπλισμένες μει- οψηφίες ή από ξένες πιέσεις». Η στάση αυτή οδήγησε στην υιοθέτηση του Σχεδίου Μάρ- σαλ. Επρόκειτο για οικονομική βοήθεια που χορηγήθηκε σε χώρες της Ευρώπης. Απο- σκοπούσε αφενός στην τόνωση των οικονομιών τους, (που με σημαντικά δάνεια χρημα- τοδότησαν έτσι τις κατεστραμμένες από τον πόλεμο αγορές τους) και αφετέρου εξυπη- ρετούσε άμεσα την αμερικανική εξωτερική πολιτική, που επιθυμούσε να αποφευχθεί ο κίνδυνος να περιέλθουν οι χώρες αυτές, εξαιτίας ανέχειας, στη σφαίρα επιρροής της Σο- βιετικής Ένωσης. Η χορηγία της βοήθειας αυτής δεν έγινε με διμερείς διαδικασίες, αλλά με όρους που τέθηκαν από την Ουάσιγκτον. Αυτοί περιλάμβαναν την καταστολή των κο- μουνιστικών απειλών και την έμμεση περιστολή της ανεξαρτησίας των δικαιούχων κρα- τών, μιας και με όπλο την μη έγκριση των πιστώσεων η αμερικανική ηγεσία μπορούσε