ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 15 να πιέσει τις κυβερνήσεις σε περίπτωση που αρνούνταν να ανταποκριθούν στις επιθυμί- ες της. Η οικονομική βοήθεια διαιρέθηκε ανάμεσα στις συμμετέχουσες χώρες, βασισμέ- νη στο «κατά κεφαλήν» εισόδημα. Περισσότερη ενίσχυση δόθηκε στις μεγάλες βιομηχα- νικές δυνάμεις, καθώς επικρατούσε η άποψη ότι η αποκατάστασή τους ήταν στοιχειώδης για τη γενική αναβίωση της Ευρώπης. Ακόμη, περισσότερη «κατά κεφαλήν» βοήθεια δό- θηκε στους Συμμάχους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Σουηδία), ενώ λιγότερη δόθηκε σε αυτούς που αποτελούσαν τις Δυνάμεις του Άξονα ή σε αυτούς που απλώς παρέμειναν ουδέτεροι (Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία). 33 Ο όρος «Σχέ- διο Μάρσαλ» εδραιώθηκε ως μεταφορική έννοια, οποιουδήποτε μεγάλης κλίμακας κρα- τικού προγράμματος, που έχει ως στόχο να λύσει ένα κοινωνικό πρόβλημα. Χρησιμοποι- είται κυρίως από τους Αμερικανούς φιλελεύθερους, όταν ζητούν ομοσπονδιακή οικονο- μική κάλυψη για να διορθωθεί κάποια «αποτυχία» στον ιδιωτικό τομέα. Όταν η εποχή της βοήθειας έληξε, ο οργανισμός αυτός μετεξελίχτηκε, με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ και άλλων οικονομικά αναπτυγμένων χωρών, και μετασχηματίστηκε στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) (1960), με σημαντικό ρόλο στο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών των αναπτυγμένων χωρών. Ο ΟΟΣΑ παρέ- χει ένα περιβάλλον όπου οι κυβερνήσεις μπορούν να συγκρίνουν εφαρμογές πολιτικής, να βρουν απαντήσεις στα κοινά προβλήματα, να προσδιορίσουν τις καλές πρακτικές και να συντονίσουν τις εσωτερικές και διεθνείς πολιτικές. Είναι φόρουμ όπου η όμοια πίε- ση μπορεί να ενεργήσει ως ισχυρό κίνητρο για να βελτιώσει την πολιτική και να εφαρ- μόσει το «μαλακό νόμο» - μη δεσμευτικά όργανα που μπορούν περιστασιακά να οδηγή- σουν στις δεσμευτικές συνθήκες. Η γραμματεία συλλέγει στοιχεία, παρακολουθεί τις τά- σεις και αναλύσεις, καθώς και τις προβλέψεις οικονομικής ανάπτυξης. Επίσης ερευνώ- νται οι κοινωνικές αλλαγές ή πιθανά εξελισσόμενα σενάρια στο εμπόριο, το περιβάλλον, στη γεωργία, στη τεχνολογία, στη φορολογία και σε διάφορα άλλα πεδία. Έχει επιτελέ- σει σημαντικό έργο μεταξύ άλλων στον τομέα της φορολογίας καθώς και στην τιμολόγη- ση προϊόντων, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για τις διμερείς φορολογικές συνθήκες σε όλο τον κόσμο. Επίσης, διαδραματίζει ρόλο συντονιστικό της διεθνούς δράσης κατά της δωροδοκίας και της διαφθοράς, με επίτευγμα τη Συνθήκη αντί-διαφθοράς του Ο.Ο.Σ.Α., η οποία είναι ενεργή από τον Φεβρουάριο του 1999. Η έδρα του Ο.Ο.Σ.Α. είναι στο Παρίσι. Σήμερα έχει 35 πλήρη μέλη, με τελευταίο την Λε- τονία, που έγινε την 1η Ιουλίου του 2016. Παράλληλα, 24 κράτη μη μέλη συμμετέχουν ως παρατηρητές 34 ή στις επιτροπές του ΟΟΣΑ. Περίπου 50 κράτη μη μέλη συμμετείχαν στις ομάδες εργασίας, τα σχέδια ή τα προγράμματα του Οργανισμού. Ο Ο.Ο.Σ.Α. διευθύ- 33. Τον Ιούλιο του 1947 ιδρύθηκε η «Επιτροπή για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Συνεργασία» (OEEC), που αποσκοπούσε στη διαχείριση του Σχεδίου Μάρσαλ, ενώ το 1949 ακολούθησε η ίδρυση από τους Σοβιε- τικούς του «Συμβουλίου Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας (COMECON)». 34. Η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν) διατηρεί το καθεστώς του παρατηρητή σε δύο επιτροπές του Ο.Ο.Σ.Α., αλλά λόγω της μη αναγνώρισής της ως κράτους, δεν είναι επίσημο μέλος του Ο.Ο.Σ.Α.