ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 149 Τα ερωτήματα αυτά εν μέρει μόνον αντιμετωπίζονταν από τα προαναφερθέντα κείμενα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έτσι, το άρθρο 26 της Διακήρυξης πρόβλεπε γενικά τις προϋποθέσεις θέσπισης περιορισμών, αποκλειόμενης ρητώς της καταχρηστικής ασκή- σεως των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ενώ το άρθρο 27 εγγυάτο τα δικαιώματα που ανα- γνώριζε η κοινοτική έννομη τάξη, το δίκαιο των κρατών μελών και το διεθνές δίκαιο. Ως προς το πεδίο εφαρμογής των θεμελιωδών δικαιωμάτων αμφότερα τα κείμενα το οριο- θετούν σε συνάρτηση με την έκταση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, υπό τον όρο, βεβαί- ως, ότι ο σεβασμός των αρμοδιοτήτων αυτών επιτάσσει τη σχετική δέσμευση των κρα- τών μελών, υπό την επιφύλαξη των αρχών της υπεροχής και ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης. Χωρίς να υποβαθμίζονται οι δυσχέρειες συντάξεως ενός κοινοτικού καταλόγου θεμελιω- δών δικαιωμάτων, ιδίως αν λάβουμε υπ’ όψη τις συνέπειες των κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς και των δικαιωμάτων «τρίτης γενεάς» (μεταξύ των οποίον συγκαταλέγονται η προ- στασία του περιβάλλοντος, των προσωπικών δεδομένων, της βιοηθικής), η συνέχιση της συστήματος προστασίας μέσω της νομολογίας του ΔΕΚ επέτεινε το έλλειμμα δημοκρα- τίας που χαρακτήριζε την Ένωση, ενώ παράλληλα διεύρυνε τα νομιμοποιητικά κενά της. Η επίλυση των προβλημάτων προστασίας που γεννούσε η διαρκώς επεκτεινόμενη δρά- ση της Ένωσης δεν θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί αποκλειστικά σε νομολογιακή βάση. Οσοδήποτε δημιουργική και να είναι η παρέμβαση του Δικαστηρίου, δεν πρέπει να λη- σμονείται ότι η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων προϋποθέτει δύσκολες επιλο- γές πολιτικού και νομοθετικού χαρακτήρα. Οι επιλογές αυτές πρέπει να γίνουν από τα όργανα της Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας (3 και 4 Ιουνίου 1999), κατανοώντας την ανάγκη αυτή, αποφάσισε να συνταχθεί ένας Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εκπόνηση του Χάρτη ανατέθηκε σε ένα Σώμα, το οποίο μετονομάστηκε σε Συ- νέλευση, το οποίο αποτελούνταν από 62 μέλη (15 εκπρόσωποι των εθνικών κυβερνήσε- ων, 1 της Επιτροπής, 16 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και 30, ανά δύο, των εθνικών κοι- νοβουλίων). Σύμφωνα με την εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Χάρτης θα έπρεπε να περιλαμ- βάνει ιδίως τα δικαιώματα ελευθερίας και ισότητας, καθώς και τα θεμελιώδη δικονομικά δικαιώματα, όπως διασφαλίζονται στην ΕΣΔΑ και όπως προκύπτουν από τις κοινές συ- νταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών. Κατά την εκπόνηση του Χάρτη λήφθηκαν εξάλλου υπόψη οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα που περιέχονται στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη και στον Κοινοτικό Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζο- μένων. β) Τα κύρια χαρακτηριστικά του Χάρτη Σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, ΣΕΕ «η Ένωση αναγνωρίζει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που περιέχονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευ- ρωπαϊκής Ένωσης της 7 ης Δεκεμβρίου 2000, όπως προσαρμόστηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2007, στο Στρασβούργο, ο οποίος έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις Συνθήκες. Οι διατάξεις του Χάρτη δεν συνεπάγονται καμία επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, όπως αυ-