ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

152 ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ θρου 51.1 του Χάρτη». 634 Γίνεται επίσης δεκτό ότι όταν ο εθνικός νομοθέτης θεσπίζει κα- νόνες δικαίου με βάση το δίκαιο της ΕΕ χωρίς να έχει διακριτική ευχέρεια, τότε εφαρμόζει δίκαιο της Ένωσης. Με πρόσφατη απόφασή του το Δικαστήριο αποσαφήνισε την έννοια της διακριτικής ευχέρειας ως εξής. Σύμφωνα με το σχετικό μνημόνιο ο νομοθέτης της Ρουμανίας έπρεπε να θεσπίσει μέτρα που αποφασίστηκαν στο πλαίσιο του μνημονίου. Η σχετική διάταξη απαγόρευε τη σώρευση της καθαρής συντάξεως του δημόσιου τομέα με τα εισοδήματα από δραστηριότητες που ασκούνται σε δημόσιους φορείς, όταν η σύντα- ξη αυτή υπερβαίνει ορισμένο ύψος, προς εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών. Ωστό- σο, το μνημόνιο συμφωνίας απαιτούσε αφενός τη μείωση των μισθολογικών δαπανών του δημόσιο τομέα, αφετέρου τη μεταρρύθμιση των βασικών παραμέτρων του συνταξι- οδοτικού συστήματος, με σκοπό την μακροπρόθεσμη βελτίωση των δημοσίων οικονομι- κών. Κατά το Δικαστήριο, «επιβάλλεται, συνεπώς, η διαπίστωση ότι το επίμαχο στην κύ- ρια δίκη μέτρο της απαγορεύσεως της σωρεύσεως, με το οποίο επιδιώκεται συγχρόνως η επίτευξη αμφότερων των στόχων που εκτίθενται στην προηγούμενη σκέψη, αποσκοπεί στην υλοποίηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η Ρουμανία με το μνημόνιο συμφωνίας, το οποίο αποτελεί μέρος του δικαίου της Ένωσης». Όσον αφορά τη σχετική διακριτική ευ- χέρεια τόνισε: «είναι αληθές ότι το μνημόνιο συμφωνίας καταλείπει στη Ρουμανία ένα πε- ριθώριο επιλογής των καταλληλότερων μέτρων για την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσε- ων. Εντούτοις, αφενός, όταν ένα κράτος μέλος λαμβάνει μέτρα στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που του παρέχεται από πράξη του δικαίου της Ένωσης, πρέπει να θεωρηθεί ότι εφαρμόζει το δίκαιο αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 51, παράγραφος 1, του Χάρ- τη (βλ., συναφώς, απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2011, N. S. κ.λπ ., C 411/10 και C 493/10, EU:C:2011:865, σκέψεις 65 έως 68). Αφετέρου, οι στόχοι που θέτει το άρθρο 3, παράγρα- φος 5, της αποφάσεως 2009/459 και οι στόχοι του μνημονίου συμφωνίας είναι αρκού- ντως λεπτομερείς και σαφείς ώστε να μπορεί να γίνει δεκτό ότι η απορρέουσα από τον νόμο 329/2009 απαγόρευση της σωρεύσεως έχει ως σκοπό την εφαρμογή του ως άνω μνημονίου και της ως άνω αποφάσεως, και συνεπώς του δικαίου της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 51, παράγραφος 1, του Χάρτη. Επομένως, η συγκεκριμένη διάταξη του Χάρτη έχει εφαρμογή στη διαφορά της κύριας δίκης». 635 Το άρθρο 52 περιλαμβάνει πολλές διατάξεις που προσδιορίζουν την εμβέλεια των δι- καιωμάτων και των αρχών. Τα δικαιώματα μπορεί να περιοριστούν για λόγους προστα- σίας γενικού ενδιαφέροντος, χωρίς όμως να θίγεται το βασικό περιεχόμενό τους. Η αρχή της αναλογικότητας παίζει σπουδαίο ρόλο γιατί αναδεικνύει την αναγκαιότητα και την κα- ταλληλότητα των περιορισμών, έτσι όπως η νομολογία του Δικαστηρίου πολλές φορές κατέδειξε. Το επίπεδο προστασίας πρέπει να είναι το ίδιο με εκείνο των δικαιωμάτων της ΕΣΔΑ, εκτός και αν η Ένωση προσφέρει ευρύτερη προστασία. 636 Δικαιώματα που αποτε- λούν αντικείμενο προστασίας από τις Συνθήκες, προστατεύονται σύμφωνα με τις διατά- 634. ΔΕΕ, 26.2.2013, υπόθεση C-617/10, σκέψη 27. Κατά το Γενικό Εισαγγελέα Villalon η σχέση μεταξύ του δικαίου της ΕΕ και των κυρώσεων ήταν ισχνή. 635. ΔΕΕ, 13.6.2017, υπόθεση C-258/14, Eugenia Florescu, σκέψεις 47-48. 636. Κατά τον Καθηγητή Jacqué (σελ. 65), ο Χάρτης έχει δικαιώματα που δεν έχει η ΕΣΔΑ, όπως εκείνα για την βιοηθική, την πρόσβαση στα έγγραφα, την προστασία των δεδομένων, τα δικαιώματα για χρηστή διοίκηση, ή διευρύνει την προστασία που η σύμβαση αυτή παρέχει, όπως γίνεται με το δικαίωμα στο