ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 153 ξεις αυτών. Τέλος, δικαιώματα που έχουν αναγνωριστεί ως κοινές συνταγματικές αρχές πρέπει να προστατεύονται σύμφωνα με τις αρχές αυτές. Όσον αφορά το δικαίωμα επί παραδείγματι της ιδιοκτησίας, το Δικαστήριο τόνισε πρό- σφατα ότι από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 17 του Χάρτη δεν έχει απόλυτο χαρακτήρα και ότι η άσκη- σή του μπορεί να υπόκειται σε περιορισμούς, οι οποίοι δικαιολογούνται από σκοπούς γενικού συμφέροντος που επιδιώκει η Ένωση. 637 Ειδικά, όσον αφορά την απαγόρευση σωρεύσεως της καθαρής συντάξεως του δημόσιου τομέα με τα εισοδήματα από δραστη- ριότητα που ασκείται σε δημόσιο φορέα, τονίστηκε ότι η σχετική διάταξη 1) έχει έκτακτο χαρακτήρα και προσωρινή ισχύ, 2) δεν θίγει το κατ’ αρχήν δικαίωμα συντάξεως καθεαυ- τό, αλλά περιορίζει την άσκησή του υπό σαφώς προσδιορισμένες και οριοθετημένες συν- θήκες, ήτοι όταν ο συνταξιούχος ασκεί συγχρόνως δραστηριότητα σε δημόσιους φορείς και όταν η σύνταξη υπερβαίνει ορισμένο ύψος. Επομένως, ο επίδικος νόμος δεν έθιγε το ουσιώδες περιεχόμενο του δικαιώματος ιδιοκτησίας των προσφευγόντων. Επιπρόσθετα, κρίθηκε ότι ο εν λόγω νόμος έχει ως σκοπό τον εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών στο εξαιρετικό πλαίσιο μιας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσεως. 638 Όσον αφορά, ειδικότερα, την επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία, με αυτήν επιδι- ώκεται τόσο η μείωση των μισθολογικών δαπανών του δημόσιου τομέα όσο και η μεταρ- ρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, σκοποί οι οποίοι έχουν οριστεί με την από- φαση 2009/459 και το μνημόνιο συμφωνίας, προς άμβλυνση των δυσχερειών του ισοζυ- γίου πληρωμών που ώθησαν τη Ρουμανία να ζητήσει και να λάβει χρηματοδοτική συν- δρομή από την Ένωση. Οι ως άνω σκοποί αποτελούν σκοπούς γενικού συμφέροντος». 639 Όσον αφορά την καταλληλότητα και την αναγκαιότητα της ρύθμισης, επισημάνθηκε ότι λαμβανομένου υπόψη των ιδιαίτερων οικονομικών συνθηκών, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως όταν λαμβάνουν αποφάσεις οικονομικού περιεχομένου και είναι τα πλέον αρμόδια να καθορίσουν ποια μέτρα είναι κατάλληλα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. «Επιπροσθέτως, ο νόμος 329/2009 δεν επιβάλλει δυσανάλογη και υπέρμετρη επιβάρυνση στους ενδιαφερομένους, απαγορεύοντας τη σώρευση συντά- ξεως με εισοδήματα από δραστηριότητα που ασκούν σε δημόσιο φορέα, δεδομένου ότι τα πρόσωπα αυτά, αφενός, οφείλουν να επιλέξουν μεταξύ της καταβολής της συντάξεώς τους ή της καταβολής των εν λόγω εισοδημάτων μόνον όταν το ύψος της συντάξεώς τους υπερβαίνει το ύψος του μέσου ακαθάριστου εθνικού μισθού βάσει του οποίου καταρτί- στηκε ο κρατικός προϋπολογισμός για την κοινωνική ασφάλιση, αφετέρου δε, μπορούν ανά πάσα στιγμή να αποφασίσουν να θέσουν τέρμα στην εργασιακή τους σχέση και να λαμβάνουν, εκ νέου, τη σύνταξή τους». 640 γάμο, την ελευθερία ενώσεων, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστι- κή προστασία, η απαγόρευση της διπλή ποινής. 637. Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2016, Ledra Advertising κ.λπ . κατά Επιτροπής και ΕΚΤ, C 8/15 P έως C 10/15 P, EU:C:2016:701, σκέψη 69. 638. Βλ., συναφώς, ΕΔΔΑ, απόφαση της 20ής Μαρτίου 2012, Ionel Panlife κατά Ρουμανίας, CE:ECHR:2012:0320DEC001390211, § 21. 639. C-258/14, op. cit., σκέψεις 55-57. 640. Ibidem, σκέψεις.