ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

214 ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ πρόβλεπαν τη λήψη αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία, 862 πρέπει να χαιρετιστεί η νέα ρύθμιση σύμφωνα με την οποία «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, όταν επι- λαμβάνονται σχεδίων νομοθετικών πράξεων, δεν εκδίδουν πράξεις που δεν προβλέπο- νται από τη νομοθετική διαδικασία που εφαρμόζεται στον οικείο τομέα». 863 Με το Συμ- βούλιο σχετίζεται επίσης η πρακτική των κρατών μελών, να προβαίνουν σε διακηρυκτι- κές δηλώσεις, τις οποίες καταχωρούν στα πρακτικά, επισυνάπτοντάς τις στις πράξεις που το όργανο αυτό υιοθετεί. Κατά το ΔΕΚ, οι δηλώσεις αυτές δεν έχουν καμία έννομη συνέ- πεια, εκτός και αν υπάρχουν σχετικές διατάξεις που τις ενσωματώνουν. 864 Όσον αφορά τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, οι οποίες προσλαμβάνουν πολλές μορφές, είτε ερμηνευτικού χαρακτήρα, συνήθως στο χώρο των κανόνων του ανταγωνισμού, είτε διαβουλευτικού χαρακτήρα (λευκά και πράσινα βιβλία), έχει κριθεί ότι, αφενός μπορεί να θεμελιώσουν αιτιολογημένη εμπιστοσύνη στους ενδιαφερόμενους, όταν η Επιτροπή τη- ρεί μια αντίστοιχη συμπεριφορά, αφετέρου υπάγονται στον δικαστικό έλεγχο, εάν συνά- γεται ότι επιδιώκουν την παραγωγή έννομων συνεπειών. 865 Γενικά, η νομολογία είναι αυστηρή με τις άτυπες πράξεις. Όπως κατ’ επανάληψη τονίστη- κε η εκτελεστική φύση των πράξεων αυτών, ως προερχόμενες από τα όργανα της Ένωσης, απαιτεί, αφ’ ενός να μην αντιτίθενται στις ρυθμίσεις των ιδρυτικών Συνθηκών, 866 αφ’ ετέ- ρου να μη προσβάλλουν τις έννομες αξιώσεις και τα δικαιώματα των ιδιωτών. 867 γ) Το νομικό καθεστώς του παραγώγου δικαίου Για να ισχύσει μια νομική πράξη της Ένωσης πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθοι όροι. Κατ’ αρχάς, οι πράξεις πρέπει να υπογράφονται από το αρμόδιο πρόσωπο του οργάνου που τις εξέδωσε. Η υποχρέωση υπογραφής προσδιορίζεται ανάλογα με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τη συνήθη νο- μοθετική διαδικασία υπογράφονται από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου. Αντίθετα εκείνες που εκδίδονται σύμφωνα με ειδική νο- μοθετική διαδικασία υπογράφονται από τον πρόεδρο του θεσμικού οργάνου που τις εξέ- δωσε. Η ίδια διάταξη εφαρμόζεται και για τις μη νομοθετικές πράξεις. 868 Εν συνεχεία, η πράξη πρέπει να αναφέρει τη νομική βάση υιοθέτησής της. Η αναφορά αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή μόνο έτσι πιστοποιείται η τήρηση της αρχής της δοτής αρμοδιότητας. Δύο είναι τα σχετικά προβλήματα. Το πρώτο αφορά την εύρεση της σωστής νομικής βάσης, η οποία δυσχερώς εντοπίζεται, επειδή είτε υπάρχουν πολλές συ- 862. Jacqué, σελ. 555. 863. Άρθρο 296, εδάφιο 3, ΣΛΕΕ. 864. ΔΕΚ, 26.2.1991, υπόθεση C-292/89, Antonissen, Συλλογή 1991, σελ. I-745). 865. ΔΕΚ, 20.3.1997, υπόθεση C-57/95, Γαλλία κατά Επιτροπή, Συλλογή 1997, σελ. 1627. 866. ΔΕΚ, απόφαση της 8.4.1976, υπόθεση 43/25, Defrenne, Συλλογή 1976, σελ. 455. 867. ΔΕΚ, απόφαση της 31.3.1971, υπόθεση 22/70, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, (AETR) Συλλογή 1971, σελ. 263. 868. Άρθρο 297, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ.