ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 273 Κατά το παρελθόν είχε τεθεί το θέμα του αριθμού των δικαστών, υπό την έννοια ότι η δι- αρκής αύξησή του λόγω των συνεχών διευρύνσεων της Ένωσης δεν ήταν συμβατή με την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Αξίζει σχετικά να αναφερθούμε στη θέση του ίδιου του Δικαστηρίου, το οποίο χωρίς να υποδεικνύει τη λύση, προσδιόρισε ως εξής τις δύο οπτικές που πρέπει να σταθμισθούν: «Αφ’ ενός, η σημαντική αύξηση του αριθμού των δικαστών θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια να υπερβεί η ολομέλεια του Δικαστηρί- ου το αδιόρατο όριο που διαχωρίζει ένα πολυμελές δικαιοδοτικό όργανο από μια βου- λευόμενη συνέλευση. Επιπλέον, καθ’ ο μέτρο οι περισσότερες υποθέσεις εκδικάζονται από τμήματα, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη συνοχή της νομολογίας. Αφ’ ετέρου, η παρουσία όλων των εθνικών νομικών συστημάτων εντός του Δικαστηρίου είναι ασφα- λώς χρήσιμη για την αρμονική εξέλιξη της κοινοτικής νομολογίας, διότι λαμβάνονται υπ’ όψη οι θεμελιώδεις αντιλήψεις που κρατούν στα διάφορα κράτη μέλη και διευκολύνεται έτσι η αποδοχή των επιλεγομένων λύσεων. Επιπλέον, εκτιμάται ότι η παρουσία εντός του Δικαστηρίου ενός δικαστή από κάθε κράτος μέλος θα συμβάλει στην ενίσχυση της νομι- μοποίησης του ανωτάτου δικαιοδοτικού οργάνου της Κοινότητας». 1086 Παράλληλα, ως προς τη διάρκεια της θητείας, η οποία και αυτή αποτέλεσε σημείο τριβής, η προαναφερθείσα έκθεση του Δικαστηρίου επισημαίνει: «Το Δικαστήριο πάντως δεν θα είχε αντίρρηση έναντι μεταρρυθμίσεως που θα συνίστατο στην αύξηση της διάρκειας της θητείας των μελών του και παράλληλα στην κατάργηση της δυνατότητας ανανεώσεως της θητείας αυτής, πράγμα που θα επέτρεπε ακόμη μεγαλύτερη διασφάλιση της ανεξαρτησί- ας των μελών του και θα ενίσχυε την ενότητα στη συνέχεια της νομολογίας». Ιδιαίτερης σημασίας επίσης είναι οι διατάξεις που αφορούν το διορισμό των δικαστών και γενικών εισαγγελέων. Πράγματι, ενώ διατηρείται το προνόμιο των κυβερνήσεων των κρατών μελών να τους διορίζουν με κοινή συμφωνία, προβλέπεται η υποχρέωση διαβού- λευσης με μια γνωμοδοτική επιτροπή, τη σύσταση της οποίας αποφάσισε η ΣΛ. Η επιτρο- πή αυτή γνωμοδοτεί σχετικά με την επάρκεια των υποψηφίων για την άσκηση των καθη- κόντων του δικαστή και του γενικού εισαγγελέα του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικα- στηρίου πριν από τον διορισμό τους. Η επιτροπή αποτελείται από επτά προσωπικότητες, δικαστές και νομομαθείς αναγνωρισμένου κύρους. 1087 Η διαδικασία αυτή καίτοι συμβου- λευτικού χαρακτήρα θέτει φραγμό στις ευνοιοκρατικές επιλογές των κυβερνήσεων, ανα- δεικνύοντας την υποχρέωσή τους να λειτουργούν αντίστοιχα των καθηκόντων που τους αναγνωρίζουν οι Συνθήκες. Μια δεύτερη καινοτομία της ΣΛ είναι επίσης η πρόβλεψη ότι το Γενικό Δικαστήριο μπο- ρεί να επικουρείται από γενικούς εισαγγελείς. Έχει πράγματι διαπιστωθεί η ανάγκη μιας τέτοιας επικουρίας, δεδομένου άλλωστε του ρόλου του γενικού εισαγγελέως, ο οποίος διατυπώνει δημοσία, με πλήρη αμεροληψία και ανεξαρτησία, αιτιολογημένες προτάσεις επί των προς εκδίκαση υποθέσεων. 1088 Πρόκειται για θεσμό γαλλικής προελεύσεως, η συμβολή του οποίου στην ορθή λειτουργία του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης υπήρξε σημαντική, επειδή η εκτενής και συστηματική ανάπτυξη των υποβαλλόμενων 1086. Έκθεση επί ορισμένων πτυχών της εφαρμογής της ΣΕΕ, Μάϊος 1995. 1087. Άρθρο 255 ΣΛΕΕ. 1088. Άρθρο 252, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.