ΔΙΚΑΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

880 Δίκαιο προστασίας καταναλωτή Δ. ΑΥΓΗΤΙΔΗΣ Προστασία του επενδυτή ως καταναλωτή μικά ή συλλογικά, σε μια σειρά κρισιμότατων προστατευτικών διατάξεων για την προστασία των συμφερόντων της. Ακόμη και μετά τις πρόσφατες τροποποιήσεις του Ν 2251/1994, η δυ- νατότητα επίκλησης από επενδυτές των διατάξεων του άρθρου 2 του Ν 2251/1994 για τους καταχρηστικούς γενικούς όρους συναλλαγών, του άρθρου 4θ 1 για την εμπορία από απόστα- ση χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, του άρθρου 8 για την ευθύνη του παρέχοντος υπηρε- σίες και των άρθρων 9 επ. για τη διαφήμιση και τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, αποτε- λεί σημαντικότατο μέσο προστασίας των επενδυτών, στους οποίους παρέχεται η ευχέρεια έγερσης συλλογικής αγωγής με τις προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 10 του Ν 2251/1994. Εντούτοις, μετά την τροποποίηση του Ν 2251/1994 με την ΥΑ Ζ1-891 2 αφαιρείται από τους επενδυτές το δικαίωμα επίκλησης των άρθρων 3 και 4 για τις συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος και τις εξ αποστάσεως συμβάσεις, καθώς εξαιρούνται ρητώς από το πεδίο εφαρμογής τους οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Αυτό το καθεστώς διατηρήθηκε και με- τά την τροποποίηση του Ν. 2251/1994 από το Ν. 4512/2018 και τη συνακόλουθη κωδικο- ποίησή του σε ενιαίο κείμενο με την Υ.Α. 5338/2018.Ως χρηματοοικονομικές δε, ορίζονται οι υπηρεσίες τραπεζικής, πιστωτικής, ασφαλιστικής ή επενδυτικής φύσης ή σχετικής με ατο- μικές συντάξεις, με επενδύσεις ή με πληρωμές 3 . Αντιθέτως, το άρθρο 4θ για την εμπορία από απόσταση χρηματοοικονομικών υπηρεσιών δεν εμπίπτει στην εν προαναφερθείσα εξαίρεση και δεδομένης της απλής αναρίθμησής του η οποία δεν συνοδεύεται από μεταβολή στο περι- εχόμενό του, αφήνει ακέραιη τη δυνατότητα επίκλησής του από τους επενδυτές. Η εφαρμογή όμως του Ν 2251/1994 στους επενδυτές, πέρα από την ανάγκη συνδρομής των ειδικών προϋποθέσεων που τάσσουν οι επιμέρους διατάξεις του, προϋποθέτει καταφατική απάντηση στο βασικό ερώτημα για τη δυνατότητα εφαρμογής του, προς όφελος των επεν- δυτών, όπως άλλωστε συμβαίνει και με όλες τις κατηγορίες αποδεκτών υπηρεσιών, όπως των τραπεζικών και των ασφαλιστικών 4 . Γενικότερα, το ζήτημα δυνατότητας εφαρμογής του Ν 2251/1994 στους επενδυτές εντάσσεται στην προβληματική της ατομικής προστασίας του επενδυτή από παραβάσεις του δικαίου της κεφαλαιαγοράς, ζήτημα που είναι άρρηκτα συν- δεδεμένο με τη φύση του προστατευτέου έννομου αγαθού του δικαίου αυτού 5 . Η δυνατότητα εφαρμογής του Ν 2251/1994 στους επενδυτές δεν μπορεί να αποτελέσει αντι- κείμενο αφηρημένης διερεύνησης. Απαιτείται ad hoc προσέγγιση που θα λαμβάνει υπόψη όχι μόνον τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του προσώπου που ζητά προστασία, αλλά και το είδος της αιτούμενης προστασίας. Ειδικότερα μετά την τροποποίηση του Ν 2251/1994 με το Ν 3587/2007 και τη διάσπαση του ενιαίου της έννοιας του καταναλωτή, η ένταξη ενός συ- 1. Όπως αναριθμήθηκε το άρθρο 4α με το άρθρο 4 της ΥΑ Ζ1-891/2013. 2. «Προσαρμογή προς την Οδηγία 2011/83/ΕΕ για τα δικαιώματα των καταναλωτών» (ΦΕΚ Β΄ 2144/30.8.2013). 3. Άρθρο 1 α περ. 9 Ν 2251/1994. 4. Για ανάλυση όλων των επενδυτικών υπηρεσιών υπό το πρίσμα και της Οδηγίας 2004/39/ΕΚ για τα χρηματοπιστωτικά μέσα, βλ. Αυγητίδη , Η ευθύνη του αναδόχου στο δίκαιο προστασίας του κα- ταναλωτή, 2005, 52 επ., Για το πλαίσιο παροχής επενδυτικών υπηρεσιών που θίγει η νέα Οδηγία 2014/65/ΕΕ βλ. Ιδίου , Δίκαιο Κεφαλαιαγοράς, 2014, 166 επ. 5. Αυγητίδης Δ . , Δίκαιο της Κεφαλαιαγοράς, 2014, 19 επ., Καραγκουνίδης , Προστασία του επενδυτή στο δίκαιο των επενδυτικών υπηρεσιών, 2007, 209 επ., Τουντόπουλος Β ., Δίκαιο Κεφαλαιαγοράς, 2015, 6 επ. 3 4