ΔΙΚΑΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

882 Δίκαιο προστασίας καταναλωτή Δ. ΑΥΓΗΤΙΔΗΣ Προστασία του επενδυτή ως καταναλωτή γών και εν τέλει η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα 9 , έχουν ως αποτέλεσμα τη σύγκλι- ση των συμφερόντων αδύναμων συναλλασσομένων ως ενιαίου αντικειμένου ενδιαφέροντος από το νομοθέτη και αντίστοιχης παροχής προστασίας 10 . Υποκείμενο ειδικής νομικής προστασίας στο δίκαιο προστασίας του καταναλωτή, δεν μπο- ρεί πλέον να θεωρηθεί αποκλειστικά εκείνος που, κατά την παραδοσιακή αντίληψη, «αγορά- ζει αγαθά ή υπηρεσίες για την κάλυψη προσωπικών του αναγκών ή για μη επαγγελματικούς σκοπούς» 11 , αλλά κάθε συμβαλλόμενος του οποίου η οικονομική και διαπραγματευτική θέ- ση υπαγορεύει τη διορθωτική επέμβαση του νομοθέτη ή του εφαρμοστή του δικαίου στην αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων 12 , εφόσον πλήττεται από συνθήκες συμβατικής ανισορ- ροπίας 13 . Για την παροχή της προστασίας αυτής, κρίσιμη παράμετρος δεν μπορεί να είναι η τυπική χω- ρητικότητα κάποιου νομικού ορισμού, αλλά η διαπίστωση συνδρομής των προϋποθέσεων εκείνων, οι οποίες επιβάλλουν την προστασία κάποιου ως αδύναμου συμμετέχοντα στο οι- κονομικό γίγνεσθαι 14 . II. Η αποδοχή επενδυτικών υπηρεσιών και οι νέοι ορισμοί για τον καταναλωτή Για τους σκοπούς του δικαίου της κεφαλαιαγοράς, επενδυτής, ως αποδέκτης επενδυτικών υπηρεσιών, δεν είναι μόνον ο κλασσικός «παίκτης» του χρηματιστηρίου δηλαδή ο αντισυμ- βαλλόμενος σε μια σύμβαση χρηματιστηριακής παραγγελίας, αλλά τόσο εκείνος που εμπι- στεύεται σε μια ΕΠΕΥ περιουσιακά του στοιχεία προς διαχείριση, όσο κι εκείνος που ζητά τη συμβουλή της. Αποδέκτης επενδυτικών υπηρεσιών, αν και δεν μπορεί να θεωρηθεί stricto sensu επενδυτής, είναι και η αντισυμβαλλόμενη σε μια σύμβαση αναδοχής εκδότρια εταιρία. Η ευρύτητα της έννοιας του αποδέκτη επενδυτικών υπηρεσιών προκύπτει από τους ορι- σμούς της Οδηγίας 2014/65/ΕΕ (ονομαζόμενη και ως Mifid II) για τις αγορές χρηματοπι- 9. Βλ. σχετικά Λιακόπουλο , Η προστασία του καταναλωτή και το Σύνταγμα, σε Ζητήματα εμπορικού δι- καίου Ι, 1983, 6-7. 10. Αυγητίδης, 2005, 316-317. 11. Προφανώς στο μοντέλο αυτό καταναλωτή αναφερόταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ J.F. Kennedy στο μήνυμα του προς το Κογκρέσο στις 15.3.1962 (Special message to the Congress on Protecting the Consumer Interests, 15.3.1962, Public Papers of the President, January 1 to December 31, 1962, 235-243. Βλ. σχετικά Λιακόπουλο , Δίκαιο προστασίας του καταναλωτή, τεύχ. Α, 1993, 16, Αλεξανδρίδου , Αθέμιτος ανταγωνισμός και προστασία του καταναλωτή, 1992, 48. 12. Λιακόπουλος, 1993, 16. Βλ. και Σταθόπουλο Γενικό Ενοχικό δίκαιο, 2004, έκδ. δ, 27 επ., ο οποί- ος μάλιστα επισημαίνει (35) ότι « βασική εκδήλωση της παλαιάς παραδοσιακής αρχής της εύνοιας προς τον οφειλέτη (ακριβέστερα, ..., προς τον ασθενέστερο συμβαλλόμενο) αποτελεί η σύγχρονη αρχή της προστασίας του καταναλωτή ». 13. Σχινάς, Η προστασία του καταναλωτή στο σχέδιο του νέου εμπορικού κώδικα, σε Μελέτες προς τι- μήν Νικολάου Α. Δελούκα, τομ. ΙΙ, 1989, 951, 953· ο ίδιος , Έννομη προστασία του καταναλωτή, σε Προστασία του Καταναλωτή στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, 1997, 119, 122-123. 14. Αυγητίδης, 2005, 319. 7 8 9 10