ΔΙΚΑΙΟ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

X  Και αυτό όχι αναιτιολόγητα γιατί η ιθαγένεια είναι ο κύριος σύνδεσμος των εθνικών κανόνων ιδ.δ.δ. (του Αστικού κώδικα), ασχέτως εάν σήμερα είναι σε υποχώρηση έναντι του συνδέσμου της συνήθους διαμονής, και για την εφαρμογή τους προϋποτίθεται ο προσδιορισμός εάν κάποιο φυσικό πρό- σωπο έχει ή όχι την ελληνική ιθαγένεια. Είναι δηλαδή το δίκαιο της ελλη- νικής ιθαγένειας απαραίτητο προκριματικό συμπλήρωμα της λειτουργίας των εθνικών κανόνων συγκρούσεως. 3. Σε αυτή την εκλεκτή χορεία συγκαταλέγεται πλέον και το ανά χείρας βι- βλίο. Είναι συλλογικό έργο υπό την εκδοτική επιμέλεια της Αναπληρωτού Καθηγήτριας κας Τσούκα η οποία καθοδήγησε μία ομάδα αξιόλογων επιστη- μόνων και είχε και σημαντική συγγραφική συμμετοχή. Η συγγραφή και έκδοσή του ήταν απαραίτητη λόγω των σημαντικών νομο- θετικών και νομολογιακών μεταβολών των τελευταίων ετών και καλύπτει ένα σημαντικό κενό. 4. Το ανά χείρας βιβλίο έχει πολύπλευρη χρησιμότητα. Καταρχήν διδακτι- κή αφού μπορεί να υποστηρίξει αυτοτελή διδασκαλία του μαθήματος της ιθαγένειας. Στη συνέχεια απευθύνεται στην πράξη - δικαστική και δικηγο- ρική. Θα τολμούσαμε τέλος να πούμε ότι απευθύνεται και συνολικά στους Έλληνες πολίτες. Το ζήτημα της (ηθελημένης;) παρανόησης της εθνικότη- τας με την ιθαγένεια ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι ζήτημα που απασχόλησε όλους τους Έλληνες (και κατέστησε απαραίτητη και παρέμβα- ση του ενός των εδώ βλ. Χ. Παμπούκης, Περί ιθαγένειας και εθνότητας με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών, Καθημερινή, 9.7.2018). 5. Η ελληνική ιθαγένεια αντιμετωπίζεται συνολικά. Έτσι ο ευτυχής αναγνώ- στης θα βρει καταρχήν αυτό που θα λέγαμε γενική θεωρία της ιθαγένειας υπό την πέννα της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας κας Τσούκα (σ. 2-103) στο οποίο διευκρινίζονται με ενάργεια οι έννοιες της ιθαγένειας, της εθνικότη- τας, και της υπηκοότητας, η φύση της ιθαγένειας αλλά και οι έννοιες (και λειτουργίες) της ανιθαγένειας, πολυϊθαγένειας, του ομογενούς και αλλογε- νούς. Είναι ενδιαφέρον και χρήσιμο, επίσης, το τμήμα που αφιερώνει στη σημασία της οικογένειας ως προς την ρύθμιση της ιθαγένειας (σ.32-34). Στη συνέχεια η ίδια συγγραφέας εκθέτει τις πηγές του δικαίου της ιθαγέ- νειας με αναφορές στο Σύνταγμα, στο εσωτερικό δίκαιο (Κώδικα Ελληνι- κής Ιθαγένειας- ΚΕΙ) στις οποίες επισημαίνει τις κύριες αλλαγές και τις συ- νέπειες τους. Η εξαιρετική αυτή εισαγωγή ολοκληρώνεται με τη σημασία του χρόνου σε σχέση με την ελληνική ιθαγένεια (σ. 82-96). 6. Ακολουθεί στο πεδίο των πηγών η ανάπτυξη των διεθνών πηγών από τον κ. Τσεβά (σ.104-124) και του ενωσιακού δικαίου (σ. 125-134) με αναπτύξεις που αφορούν τη σύμβαση της Χάγης του 1930, τη διεθνή νομολογία και πρα-