ΔΙΚΑΙΟ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

Β. ΑΝ∆ΡΟΥΛΑΚΗΣ  189 ΕΠΙΓΕΝΟΜΕΝΗ ΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο νομοθέτης είναι επιφυλακτικός απέ- ναντι σε εκείνους οι οποίοι απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια με πολιτογρά- φηση. Έτσι, επί παραδείγματι, η παρ. 3 του άρθρου 30 του Οργανισμού του Νο- μικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν 3086/2002, Α΄ 324) προβλέπει ότι: «Αλλο- γενείς δεν μπορούν να διοριστούν προτού παρέλθουν 5 έτη από την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας» 95 . Επίσης, στην παρ. 4 του άρθρου 4 του Υπαλληλι- κού Κώδικα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν 3528/2007 (Α΄ 26), ορί- ζεται ότι: «Όσοι αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια με πολιτογράφηση δεν μπο- ρούν να διορισθούν ως υπάλληλοι πριν από τη συμπλήρωση ενός (1) έτους από την απόκτηση της» 96 . Εξ άλλου, το ΣτΕ έχει δεχθεί, τόσο σε δικαστικό σχηματισμό (ΣτΕ 3317/2014 Ολομ.) όσο και κατά την επεξεργασία διαταγμάτων (Π.Ε. 85/2008, 252/2006 κ.ά.), ότι δεν είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα διατάξεις νόμων ή κανονιστι- κών διαταγμάτων με τις οποίες θεσπίζεται ως προσόν, για την πρόσβαση στις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από την ελληνική ιθαγένεια, και η ελληνι- κή καταγωγή του υποψηφίου 97 . Φαίνεται λοιπόν ότι, τουλάχιστον ως προς την πρόσβαση στις δημόσιες λειτουργίες, μια μικρή χρονική επιφύλαξη ως 95.  Στη διακριτική μεταχείριση των αλλογενών σε σχέση προς του ομογενείς που απέκτη- σαν την ελληνική ιθαγένεια, καθώς και στην διάκριση των ημεδαπών μεταξύ εκείνων που έχουν την ιθαγένεια από την γέννησή τους και σε εκείνους που την αποκτούν αρ- γότερα, ασκεί κριτική η Παπασιώπη-Πασιά Ζ., ∆ίκαιο αλλοδαπών, ό.π., σελ. 19 επ. και στο ∆ίκαιο της ιθαγένειας, ό.π., σελ. 36 επ., βλ. και ανωτ. υποσ. 76. 96.  Σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 31 του Ν 4531/2018 (Α’ 62), η εν λόγω προϋπόθεση του Υπαλληλικού Κώδικα δεν χρειάζεται να συντρέχει σε περίπτωση κτήσεως της ελ- ληνικής ιθαγένειας από τους υπαγομένους στο πεδίο εφαρμογής του Ν∆ 3832/1958 (Α΄ 128), δηλαδή τους Βορειοηπειρώτες, τους Κύπριους και τους προερχόμενους από την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο. 97.  Με την απόφαση της Ολομέλειας απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως απόστρατων αξι- ωματικών στρεφομένη κατά διοικητικών πράξεων που αφορούσαν εισαγωγή σπουδα- στών σε στρατιωτικές σχολές. Ως λόγος ακυρώσεως προβαλλόταν, μεταξύ άλλων, ότι οι προσβληθείσες πράξεις έπασχαν κατά το μέρος που δεν οριζόταν ως τυπικό προ- σόν των υποψηφίων, πέραν της ιθαγενείας, και η ιδιότητα του «ανήκειν» στο ελληνικό γένος. Με τα πρακτικά επεξεργασίας κρίθηκε ότι οι διατάξεις των υπό επεξεργασία σχεδίων προεδρικών διαταγμάτων, κατά το μέρος που προέβλεπαν ως τυπικό προ- σόν συμμετοχής σε εξετάσεις στρατιωτικών σχολών πλην της ελληνικής ιθαγένειας ο υποψήφιος να έχει και ελληνική καταγωγή (Έλληνας το γένος), προσέκρουαν στην παρ. 4 του άρθρου 4 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την αρχή της ισότητας των Ελ- λήνων πολιτών έναντι του νόμου.