ΟΙ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΤΑΙΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 2018 - 2019

12 Το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο της ανώνυμης εταιρίας: Νέο δίκαιο ή νέος «2190»; Πράγματι, η α.ε. είναι παιχνίδι «για μεγάλους» και πρέπει να γίνεται χρήση της με σύνεση, ιδιαίτερα τη στιγμή που συντάσσεται το καταστατικό. Αυτό ίσχυε πάντοτε, ισχύει και τώρα. Τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα: (α) Ελέχθη ότι είναι δυνα- τή η αναβάθμιση κάποιων νεοεκδιδόμενων μετοχών σε «κατηγορία» με απόφαση του οργάνου που προβαίνει στην έκδοσή τους. Συνέπεια τούτου είναι ότι κάθε φο- ρά που πρόκειται να ληφθούν μέτρα που θίγουν την εν λόγω κατηγορία, θα απαι- τείται έγκριση των μετόχων της κατηγορίας αυτής (π.χ. άρθρα 25 § 3, 29 § 5, 32 § 5 κλπ.). Αυτό βέβαια συντελεί στην προστασία των μετόχων αυτών, μπορεί όμως να δημιουργήσει γραφειοκρατία και προσκόμματα κατά τη λήψη ορισμένων απο- φάσεων. (β) Δεύτερον: Η καταστατική πρόβλεψη ομοφωνίας για μία ή περισσό- τερες αποφάσεις της γ.σ., όπως προανέφερα (άρθρο 132 § 3). Η ομοφωνία μπο- ρεί να λύσει προβλήματα, μπορεί όμως να οδηγήσει σε εταιρική εμπλοκή. (γ) Οι αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς συνεδρίαση (οι written resolutions, άρθρο 135) είναι αποτελεσματικός τρόπος λήψης αποφάσεων, μπορεί όμως να ενεργήσει κα- ταπιεστικά για τους μετόχους, αφού η συνέλευση γίνεται χωρίς συζήτηση. Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις οι δυνατότητες παρέχονται για να είναι χρήσιμες, πρέ- πει όμως οι ενδιαφερόμενοι να είναι βέβαιοι ότι πραγματικά τους ταιριάζουν και ότι δεν θα δημιουργήσουν τριβές. Αν μάλιστα οι δυνατότητες αυτές εισάγονται στο καταστατικό με τροποποίηση, ενδέχεται να αποτελούν καταχρηστική συμπεριφο- ρά της πλειοψηφίας, ή κάποιων μετόχων που την απαρτίζουν. IV. Τέσσερα ευαίσθητα ζητήματα Θα αναφερθώ ακόμη με μεγάλη συντομία σε τέσσερα ευαίσθητα ζητήματα, κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι ότι πρόκειται για νέες ρυθμίσεις για τις οποίες υπήρξε έντονη συζήτηση είτε στο στάδιο της διαβούλευσης, είτε στο δημόσιο δι- άλογο. Φυσικά δεν πρόκειται για τα μόνα ευαίσθητα ζητήματα, το δίκαιο της α.ε. είναι δίκαιο συγκρουσιακό, και πολλά εξαρτώνται από την πρόσληψη των διατά- ξεων από τον καθένα. Α. Η πιστοποίηση του κεφαλαίου Το πρώτο ζήτημα αφορά την πιστοποίηση του κεφαλαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 20 του νέου νόμου, αλλά και το άρθρο 11 του Ν 2190/1920, η καταβολή του κεφα- λαίου πρέπει να «πιστοποιείται». Υπό τον Ν 2190/1920 η πιστοποίηση του κεφα- λαίου ανήκε στην αρμοδιότητα του δ.σ., με δυνατότητα «εξακρίβωσης» της κατα- βολής και από τη Διοίκηση, στο πλαίσιο της ασκούμενης εποπτείας. Όμως η δρα- στική συρρίκνωση της εποπτείας με το νέο νόμο σημαίνει ότι η Διοίκηση δεν έχει πια τη δυνατότητα να εξακριβώνει την καταβολή. Μήπως αυτό είναι επικίνδυνο; Πράγματι, κατά το στάδιο της διαβούλευσης, ορισμένοι επισήμαναν τον κίνδυνο ψεύτικων ή εικονικών καταβολών.