Η ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕ

Περιεχόμενα XV Μέρος Β: Όσα ρυθμίζει ελλειπτικά το Π∆ 18/1989 Ι. Έννομο Συμφέρον ............................................................................................................. 109 1. Γενικές παρατηρήσεις ................................................................................................... 109 2. Το novum της Β΄ ΣτΕ 1896/2016 ................................................................................ 110 3. Κριτική της αυστηρής νομολογίας για το έννομο συμφέρον (νεοπαγούς και παλαιότερης) ..................................................................................... 112 4. Η παλαιότερη ελαστική νομολογία για το έννομο συμφέρον και η επίδρασή της στη φύση και τον χαρακτήρα της δίκης του ΣτΕ .................. 114 5. Ο αντίκτυπος της νεοπαγούς νομολογίας στη φύση της αιτήσεως ακυρώσεως και γενικότερα στη δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας .............................................................................................................. 117 6. Επιγενόμενες νομολογιακές εξελίξεις ................................................................... 118 ΙΙ. Ομοδικία ............................................................................................................................. 119 1. Γενικά .................................................................................................................................. 119 2. Ομοδικία επί αιτήσεως αναιρέσεως ........................................................................ 120 3. Ομοδικία επί αιτήσεως ακυρώσεως ........................................................................ 120 ΙΙΙ. Πληρεξουσιότητα και αντίκλητος ......................................................................... 121 1. Πληρεξουσιότητα ........................................................................................................... 121 α. Η παραπομπή σε ρητή διάταξη του ΚΠολ∆ ....................................................... 121 β. Άρθρο 96 ΚΠολ∆ ........................................................................................................ 122 γ. Άρθρο 97 ΚΠολ∆ ........................................................................................................ 122 δ. Άρθρο 98 ΚΠολ∆ ........................................................................................................ 123 ε. Άρθρο 100 ΚΠολ∆ ...................................................................................................... 123 στ. Κριτική της νομολογιακής ενσωματώσεως των άρθρων 97 και 100 ΚΠολ∆ ......................................................................................................... 124 ζ. Άρθρο 104 ΚΠολ∆ ...................................................................................................... 125 η. Άρθρα 101 και 287 ΚΠολ∆ ...................................................................................... 126 2. Αντίκλητος ........................................................................................................................ 128 IV. Προθεσμίες ...................................................................................................................... 129 1. Γενικός κανόνας .............................................................................................................. 129 2. Εφαρμογή του ΑΚ αντί του ΚΠολ∆ ........................................................................... 129 V. ∆ικαστική απόφαση ....................................................................................................... 130 1. Αδυναμία εκδόσεως αποφάσεως-επανάληψη συζητήσεως ............................ 131 α. Νομολογιακές παραδοχές ....................................................................................... 131 β. Λόγοι επαναλήψεως της συζητήσεως ............................................................... 132 γ. Χαρακτήρας της κατά άρθρο 307 ΚΠολ∆ συζητήσεως ................................. 133 2. Ανάκληση δικαστικής αποφάσεως ........................................................................... 134 α. Νομολογιακές παραδοχές των πολιτικών δικαστηρίων .............................. 134