ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ

Τ ι είναι αυτό που μετατρέπει απαλά μια συ- νοπτική αφήγηση ενός σκληρού και επίκαι- ρου κομματιού αλήθειας σε δαιδαλώδες πολύ- χρωμο δάσος γεμάτο επεισοδιακές περιπέτει- ες, συναρπαστικές συναντήσεις και αναπάντε- χες αισθηματικές αποχρώσεις που αφορούν εξίσου μικρούς και μεγάλους; Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος οραματίστηκε μια σει- ρά μικρών-μεγάλων βιβλίων. Στο σύντομο μα σοφό περιεχόμενό τους, θίγουν την κόψη εκεί- νων που συνήθως δεν ξέρουμε πώς να κου- βεντιάσουμε με τα παιδιά που αμφισβητούν το αβέβαιο, επιζητώντας τη βεβαιότητα μιας λο- γικής ερμηνείας και κυρίως, διεκδικώντας ένα «καλό τέλος» σε κάθε φανταστική ή αληθινή ιστορία: η αρρώστεια και ο θάνατος, ο πόλεμος και η απώλεια της εστίας ή η απώλεια κάποιου βασικού ανθρώπινου δικαιώματος, η απότομη αλλαγή της συνθήκης του «για πάντα», απαλύ- νονται και γίνονται λίγο πιο κατανοητά καθώς εντάσσονται προσεκτικά στο τρυφερό πλέγμα της εξοικίωσης που με εξαιρετική ευαισθησία και ενσυναίσθηση υφαίνει ο συγγραφέας. Με τον Bαγγέλη Ηλιόπουλο έχουμε περά- σει πολλές υπέροχες ώρες, ημέρες και χρόνια μαζί, συζητώντας για τη ζωγραφική, βουτώ- ντας λαίμαργα σε καμβάδες και κατασκευές φί- λων, αναζητώντας και βραβεύοντας τις καλύτε- ρες εικονογραφήσεις της χρονιάς, επινοώντας και στήνοντας εκθέσεις και άλλες ιστορίες του τοίχου, του βλέμματος και της καρδιάς σε πολι- τιστικά κέντρα, βιβλιοθήκες και χώρους τέχνης. Η απόφασή του να επιστρατεύσει ζωγράφους, ζητώντας τους να συνδράμουν στα δύσκολα ζητήματα της σειράς «Μικρά Βήματα Μεγάλοι Δρόμοι», όχι τόσο εικονογραφώντας τα κατά λέξη και φράση αλλά κυρίως, εισχωρώντας και συνομιλώντας με τα δύσκολα πεδία τους και προτείνοντας ανοιχτές ερμηνείες και λύ- σεις, επισφραγίζει, πιστεύω, την επιθυμία του να χαρίσει στα παιδιά μικρούς μα πολύτιμους οδηγούς κατανόησης και διαχείρισης των ατραπών της ζωής: της ζωής που ποτέ δεν εί- ναι μια ευθεία προαναγγελθέντων γεγονότων, αλλά ένα παλλόμενο χορικό με άγνωστη ώρα έναρξης και λήξης, χαράς και λύπης, αναχώ- ρησης και άφιξης, αναμονής και παραμονής. Το τέταρτο βιβλίο της σειράς, μια παλιά και άσβεστη ελληνική ιστορία σφοδρής και δίκαι- ης επιθυμίας που ενορχηστρώνεται και απο- δίδεται αφηγηματικά με τρόπο έξοχο από τον Βαγγέλη Ηλιόπουλο, ζωγραφίστηκε από τον Χαρίτωνα Μπεκιάρη με αναρίθμητες λεπταί- σθητες σχεδιαστικές γραμμές και χρωματικές διαφάνειες, εντείνοντας δραματικά την πλο- κή και γεννώντας μια ηρωίδα συναρπαστική, μια λυγερή καρυάτιδα με λαλούν ράμφος πτη- νού, που μετεωρίζεται οπτικά και ενσυναισθη- τικά ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και εκείνον των αποδημητικών πουλιών που ολο- ένα νοσταλγούν να γυρίσουν. Νύχτα στο Μουσείο και όλα μπορούν να συμ- βούν… Δίνοντας στην πεντάμορφη υβριδική Καρυάτιδά του ζωή, ο δημιουργός καταθέτει τις προσωπικές του συντεταγμένες στο σύμπαν της πολιτιστικής μνήμης της ανθρωπότητας και στο παράλληλο σύμπαν της ουτοπίας, μέσω του ευφάνταστου και πολυτάλαντου σχεδια- στικού του λεξιλογίου. Αντλώντας ιδέες άλλοτε από τους μύθους του Αισώπου και άλλοτε από την πυκνή εικονιστική ύλη των ουράνιων μη- χανών του Da Vinci και των πολύτιμων εγκυ- κλοπαιδειών του Ανθρωπισμού, περιπλανώμε- νος μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και οικο- λογικής εγρήγορσης, παγανιστικών ευρωπαϊ- κών μύθων, φυσιοδιφικών εγχειριδίων και ει- κονοπλαστικής ερμηνείας στο «Περί ζώων», τη φιλοσοφική πραγματεία του Αριστοτέλη, ο Χα- ρίτων Μπεκιάρης επιστρατεύει το σύμπαν της σχεδιαστικής του δεινότητας και κατασκευάζει έναν ενδελεχή ψιθυριστικό και αλληγορικό μι- κρόκοσμο όπου στο πλάι της περίκλειστης νυ- χτερινής μοναξιάς της πτηνόμορφης κόρης στο ξένο Μουσείο, φτερουγίζει η ελπιδοφόρα λια- κάδα της γενέθλιας επιστροφής. Στην τελευταία σκηνική εικόνα της αφήγησης είναι πάλι πρωί. Η πεντάμορφη του παραμυ- θιού απεγκλωβίζεται από το πτηνόμορφο πρό- σωπό της και μεταμορφώνεται σε λυγερή κα- ρυάτιδα, σκυφτή και εγκλωβισμένη στις σκέ- ψεις της. Ξημερώνει. Όνειρο είναι η εξαίσια επιθυμία της νύχτας που υγραίνει το βλέμμα στο κατώ- φλι του πρωινού. Ίρις Κρητικού