IX ΠΡΟΛΟΓΟΣ Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Έχοντας την ιδιαίτερη τιμή να προλογίζω την δημοσιευμένη διδακτορική διατριβή του αγαπητού μου φοιτητή και διακεκριμένου Δικηγόρου Θεσσαλονίκης κυρίου Χρήστου Αποστολίδη, ας μου επιτραπεί να αρχίσω με την καταγραφή μίας προσωπικής αλλά ιδι- αίτερα διδακτικής μαρτυρίας: πολύπειρος και επιφανής αστικολόγος συνάδελφος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος επί δεκα- ετίες δίδαξε σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές μας το κλασικό εμπράγ- ματο και κληρονομικό δίκαιο, που περιέχονται στα Τρίτο και Πέμπτο αντίστοιχα Βιβλία του Αστικού Κώδικα, αιφνιδιάστηκε όταν τέθηκε υπόψη του στην ολοκληρωμένη της μορφή η εκπονηθείσα διατριβή, ομολογώντας ότι του δημιουργεί‘αισθήματα πανικού’. Απαντώντας στην εύλογη σχετική απορία μου για την αντίδρασή του, εξήγησε ότι: « Πρό- κειται για έναν άγνωστο και περίπλοκο κόσμο, που κινείται από την καρδιά μέχρι τις παρυ- φές του Εμπράγματου και ΚληρονομικούΔικαίου, κόσμο τον οποίο αν δεν αγνοούμε σχεδόν ολότελα, πάντως ελάχιστα γνωρίζουμε γι’ αυτόν ». Έχοντας αναλάβει ο κ. Χρήστος Αποστολίδης την περίπλοκη αποστολή αφενός μεν να δαμάσει το δύσβατο αυτό νομοθετικό και νομολογιακό υλικό, αφετέρου δε να προτείνει τεκμηριωμένες λύσεις, απέδειξε νομίζω πόσο ικανός ήταν για το έργο αυτό. Να σημειωθεί ότι μέχρι την έκδοση του παρόντος, το νομικό καθεστώς της ακίνητης πε- ριουσίας τωνΜονών του ΑγίουΌρους -και παρά τη μεγάλη χρηστική του σημασία- είχε απασχολήσει ελάχιστες μόνον αξιόλογες μελέτες, που και αυτές, όμως, ήταν όχι μόνον αποσπασματικές αλλά διακρίνονταν και από έναν ιστορικό μάλλον προσανατολισμό. Ήδη, με το ανά χείρας έργο ο σύγχρονος νομικός (και όχι μόνον) κόσμος έχει στη διάθε- σή του έναν ολοκληρωμένο και αξιόπιστο οδηγό ανάλυσης και χειρισμού των εμπράγ- ματων σχέσεων των Αγιορειτικών Μονών, που ως γνωστόν είναι εστιασμένες στα πο- λυάριθμα Μετόχια τους τα οποία βρίσκονται εγκατεσπαρμένα σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η διατριβή δεν δίστασε να ενσκύψει και στο γνωστό, εξαιρετικώς ευαίσθητο, ζήτημα των λεγόμενων «ιστορικών τίτλων ιδιοκτησίας» τωνΜονών επί της οικείας ακίνητης πε- ριουσίας, που απασχόλησε έντονα τη νομολογία αλλά και την ελληνική δημόσια γνώ- μη, με αφορμή την υπόθεση της Λίμνης Βιστωνίδας, συνιστώντας θρυαλλίδα διαφωνι- ών, εντάσεων και δικαστικών διενέξεων. Όπως παρατηρείται, πρόκειται για έγγραφα με αναφορές περιουσιακού χαρακτήρα, όπως ενδεικτικά είναι τα βυζαντινά χρυσόβουλα και τα σιγίλια ή τα οθωμανικά φιρμάνια, ταπιά, χοτζέτια κλπ., των οποίων η νομική ισχύς απασχολεί ως γνωστόν διαρκώς τα δικαστήρια όλων των βαθμών.