ΟΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ

5 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Η ενδικοφανής προσφυγή του άρθρου 63 ΚΦΔ ως προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης ενδίκου βοηθήματος 1. Υποχρεωτικότητα της ενδικοφανούς προσφυγής και ο κανόνας του απαραδέκτου 1.1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις Οι επιλογές του διοικουμένου ως προς την επίλυση των διοικητικών αμφισβητήσεων είναι οι εξής δύο: πρώτον, οι διοικητικές προσφυγές και δεύτερον, τα ένδικα βοηθή- ματα. Το πρώτο σύστημα, ήτοι η επίλυση των διοικητικών αμφισβητήσεων εντός των κόλπων της Διοικήσεως (διοικητική δικαιοσύνη υπό ουσιαστική έννοια) απαντάται σε κάθε τύπο Πολιτείας, έλκοντας την καταγωγή του από τη γαλλική θεωρία του «υπουρ- γού–δικαστού» 4 . Το δεύτερο, όμως, σύστημα, ήτοι το σύστημα της επίλυσης των διοι- κητικών διαφορών από τη δικαιοσύνη (διοικητική δικαιοσύνη υπό οργανική ή τυπική άποψη), το οποίο προέρχεται ιστορικά από το πρώτο, είναι χαρακτηριστικό αποκλει- στικά και μόνον του κράτους δικαίου και της εξελιγμένης μορφής δικαστικού ελέγχου της νομιμότητας της Διοίκησης, όπως αυτή διαμορφώθηκε στο δίκαιο των κρατών της ηπειρωτικής Ευρώπης 5 . Καταρχήν, ο διοικούμενος είναι ελεύθερος να επιλέξει εάν θα ακολουθήσει τη διοικη- τική ή τη δικαστική οδό, ενώ είναι δυνατή η παράλληλη εφαρμογή τους, έτσι ώστε και η Διοίκηση και ο Διοικητικός Δικαστής να μπορούν να επιληφθούν ταυτοχρόνως της ιδίας υποθέσεως, δίχως όμως αυτό να συνεπάγεται οποιουδήποτε είδους σύνδεση ή σύγχυσηως προς τη φύση των εμπλεκόμενων οργάνων και των εκδιδόμενων απ’αυτά αποφάσεων 6 . Τα δύο αυτά συστήματα, που είναι διακεκριμένα και ανεξάρτητα μετα- ξύ τους, αλληλοσυμπληρώνονται, έχοντας παραπληρωματικό χαρακτήρα, και κινού- νται προς τον κοινό στόχο της πληρέστερης έννομης προστασίας του διοικουμένου. 4. Σύμφωνα με τη θεωρία του «υπουργού-δικαστού» , πριν από κάθε αγωγή ενώπιον του Conseil d ’ État έπρεπε προηγουμένως να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του αρμοδίου Υπουργού, η απόφαση του οποίου επείχε θέση «πρωτοβάθμιας» δικαιοδοτικής απόφασης, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να εκδικάζει «κατ’ έφεσιν» τις αποφάσεις του Υπουργού. Βλ. Δ. Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου , Η άσκη- σις της ενδικοφανούς προσφυγής ως προϋπόθεσις της αιτήσεως ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ, ανά- τυπον από την ΕΔΔΔ, τόμος 21/1977, τεύχος 2 και 3, σελ. 12. 5. Βλ. Δ. Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου , οπ. π., σελ. 8-9. 6. Στη μεν περίπτωση της διοικητικής διαδικασίας τα αρμόδια όργανα είναι διοικητικά και οι πράξεις που εκδίδουν διοικητικές, στη δε περίπτωση της δικαστικής διαδικασίας της υποθέσεως επιλαμβά- νονται τα Δικαστήρια, τα οποία εκδίδουν δικαστικές αποφάσεις.