ΟΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ

Η ενδικοφανής προσφυγή (63 ΚΦΔ) ως προϋπόθεση του παραδεκτού του ενδίκου βοηθήματος 13 Επιπλέον, οι επιδιωκόμενοι σκοποί της ενδικοφανούς προσφυγής, ήτοι ο αυτοέλεγχος της Διοίκησης, η πληρέστερη έννομη προστασία του διοικουμένου και η αποσυμφό- ρηση των Δικαστηρίων, θα μπορούσαν να εκπληρωθούν με ηπιότερα μέσα, όπως η μεταφορά αρμοδιοτήτων μεταξύ των Διοικητικών Δικαστηρίων ή η αύξηση του αριθ- μού των Διοικητικών Δικαστών και όχι με την έσχατη λύση του απαραδέκτου του ενδί- κου βοηθήματος σε περίπτωση απευθείας δικαστικής προσβολής της πράξης 36 . Η νομολογία, στο πλαίσιο του ανωτέρω προβληματισμού, προσπάθησε να προσδώ- σει συνταγματική θεμελίωση στο απαράδεκτο που συνεπάγεται η μη προηγούμενη τήρηση της ενδικοφανούς διαδικασίας κρίνοντας με την ΣτΕ Ολ 400/1975 ότι τα διαδι- καστικά θέματα άσκησης της αιτήσεως ακυρώσεως επαφίενται, μέσω της επιφύλαξης του νόμου, στον κοινό νομοθέτη και έτσι η πρόβλεψη ενδικοφανούς προσφυγής δεν δύναται να θεωρηθεί αντικείμενη στη διάταξη του άρθρου 95 παρ. 1 Σ., υπό τον όρο όμως να μην οδηγεί στον αποκλεισμό ή την υπέρμετρη παρεμπόδιση του ακυρωτικού ελέγχου των υποκείμενων στη διοικητική προσφυγή πράξεων. Εξάλλου, δεν τίθεται ούτε ζήτημα παραβίασης του άρθρου 20 παρ. 1 Σ.: «διότι από τις διατάξεις αυτές [του άρθρου 20 παρ. 1 Σ.] δεν αποκλείεται ο κοινός νομοθέτης να απαιτήσει πριν από την υπο- βολή των διαφορών που γεννώνται απόδιοικητικήσύμβασηστοαρμόδιοδιοικητικόδικα- στήριο την τήρηση ορισμένης διαδικασίας ενώπιον των οργάνων της διοικήσεως, η οποία κατατείνει στηδιοικητική επίλυση της διαφοράς αυτής και σε περίπτωσηαποτυχίας επιλύ- σεως της διαφοράς κατά τον τρόπο αυτό να προβλέψει την προσβολή της πράξης που τε- λειώνει τη διαδικασίααυτήή της παράλειψης έκδοσης τέτοιας πράξης με προσφυγή…» 37 . Την αυτή στάση υιοθέτησε και το ΕΔΔΑ αποδεχόμενο ότι τα κράτη μέλη, με γνώμονα την αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης, μπορούν να αναθέσουν σε διοικητικά όρ- γανα την επίλυση των διαφορών υπό την προϋπόθεση ότι οι αποφάσεις των οργάνων αυτών υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο 38 . Περαιτέρω, το ΔΕΕ με την απόφαση της 27.9.2017, C-73/16, Peter Puškár δέχθηκε ότι: «η υποχρέωση εξάντλησης των προβλεπόμενων διαδικασιών διοικητικής προσφυγής αποβλέπει στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων απόδιαφορές δυνάμενες να επιλυθούν απευθείας ενώπιον της οικείας διοικητικής αρχής, καθώς και να ενισχύσει την αποτελε- σματικότητα των δικαστικών διαδικασιών όσον αφορά τις διαφορές στις οποίες ασκείται δικαστική προσφυγή παρά το γεγονός ότι έχει ήδη υποβληθεί διοικητική ένσταση. Κατά συνέπεια, η εν λόγω υποχρέωση επιδιώκει θεμιτούς σκοπούς γενικού ενδιαφέροντος». Όπως δε επεσήμανε ακολούθως: «η υποχρέωση αυτή δεν θίγει το βασικό περιεχόμενο 36. Βλ. Σ. Κυβέλου , Η ενδικοφανής προσφυγή, οπ. π., σελ. 313. 37. ΣτΕ 3519/2004, σκέψη 2 (ΤΝΠ Νόμος). Όμοιες και οι ΣτΕ 4572/1984, 4868/1983. 38. Βλ. Ε. Πρεβεδούρου , Νομολογιακές εξελίξεις στο καθεστώς των υποχρεωτικών διοικητικών προ- σφυγών του γαλλικού δικαίου, ΕΔΚΑ, 2007, σελ. 179, με υποσημ. 12 και εκεί παρατιθέμενη νομο- λογία ΕΔΔΑ.