ΟΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ
14 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής που κατοχυρώνει το άρθρο 47 του Χάρτη [των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης]. Συγκεκριμένα, η εν λόγω υποχρέω- ση δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα αυτό καθεαυτό. Επιβάλλει απλώς μία πρόσθε- τη διαδικαστική πράξη προκειμένου να καταστεί δυνατή η άσκησή του». Τέλος, το Δικα- στήριο κατέληξε ότι ερευνητέο είναι σε κάθε περίπτωση: « αν η υποχρέωση εξάντλησης των προβλεπόμενων διαδικασιών διοικητικής προσφυγής ανταποκρίνεται σε στόχο γενι- κού ενδιαφέροντος και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, αν σέβεται την αρχή της αναλογικότητας κατά την έννοια του άρθρου 52 παράγραφος 1 του Χάρτη». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το Conseil d’État κρίνοντας ότι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ιεραρχικής προσφυγής δεν παραβιάζει τις προδιαγραφές των άρ- θρων 6 παρ. 1 και 13 της ΕΣΔΑ, εφόσον η διαδικασία αυτή δεν στερεί τον προσφεύγο- ντα από το δικαίωμα να προσφύγει ενώπιον του Διοικητικού Δικαστή υπό τις συνθή- κες του κοινού δικαίου, κατόπιν απόρριψης της διοικητικής προσφυγής 39 . Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η απάντηση στο ερώτημα της συνταγματικότητας του υποχρεωτικού χαρακτήρα της ενδικοφανούς προσφυγής πρέπει να εξετάζεται in concreto, βάσει των ρυθμίσεων της εκάστοτε νομοθετικής διάταξης, καθώς, σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, υπάρχει το ενδεχόμενο διάταξη νόμου που προ- βλέπει ενδικοφανή προσφυγή να κριθεί αντισυνταγματική, διότι είναι με τέτοιο τρό- πο διαμορφωμένη, ώστε να οδηγεί στον αποκλεισμό ή στην υπέρμετρη παρεμπόδι- ση άσκησης του ενδίκου βοηθήματος και κατ’ επέκταση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας 40 . Η ακολουθητέα μεθοδολογίαως προς τον έλεγχο συνταγματικότητας της εκάστοτε ει- δικής νομοθετικής διάταξης προβλέπουσας ενδικοφανή προσφυγή ξεκινάει από την απάντηση στο ερώτημα αν η ρύθμιση αυτή, ως περιορισμός του δικαιώματος δικα- στικής προστασίας, συνάδει με τη λειτουργία των Δικαστηρίων και την ανάγκη αποτε- λεσματικής απονομής της Δικαιοσύνης. Εφόσον δοθεί καταφατική απάντηση, έπεται το δεύτερο στάδιο, κατά το οποίο ερευνώνται οι ειδικότεροι όροι και οι προϋποθέσεις ασκήσεως της συγκεκριμένης ενδικοφανούς προσφυγής, όπως ενδεικτικά η εύλογη προθεσμία υποβολής, η ενημέρωση του διοικουμένου, η ευχέρεια ασκήσεώς της, η 39. Βλ. Υπόθεση CE 3mai 2002, Cliniquemédicale de pneumonοlogie Sainte-Anne, Lebon, σελ. 166, σε Πρεβεδούρου Ε ., Διευκρινίσεις ως προς το προσωπικό πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής, άρθρο διαθέσιμο στον ιστότοπο www.prevedourou.gr 40. Βλ. Ολ. Παπαδοπούλου , Η ενδικοφανής προσφυγή ως προϋπόθεση του παραδεκτού, οπ. π., σελ. 652-653, Ε. Πρεβεδούρου , Η προβληματική των ενδικοφανών προσφυγών ενόψει της συνταγματι- κής κατοχύρωσης της αίτησης ακυρώσεως, οπ. π., σελ. 654, Σ. Βλαχόπουλου , Η υποχρέωση της Δι- οίκησης να ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο σχετικά με τη δυνατότητα και τις προϋποθέσεις άσκη- σης ενδικοφανούς προσφυγής, οπ. π., σελ. 551.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDg3NjE=