ΟΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ

Η ενδικοφανής προσφυγή (63 ΚΦΔ) ως προϋπόθεση του παραδεκτού του ενδίκου βοηθήματος 17 δεν υπονομεύει, αλλά ενισχύει την προστατευτική λειτουργία του δικαιώματος δικα- στικής προστασίας. Περαιτέρω, εξετάζοντας τους ειδικότερους όρους και προϋποθέσεις ασκήσεως της συγκεκριμένης ενδικοφανούς προσφυγής διαπιστώνουμε ότι η ορισθείσα τριαντα- ήμερη προθεσμία υποβολής της 48 πληροί την προϋπόθεση του ευλόγου χρόνου 49 εντός του οποίου ο φορολογούμενος οφείλει να προετοιμάσει την άμυνά του. Άλλω- στε, η ίδια ακριβώς προθεσμία ισχύει και για την άσκηση ένδικης προσφυγής κατά των φορολογικών πράξεων 50 . Επίσης, ευχερής είναι και η άσκησή της από τον υπόχρεο, καθώς δεν απαιτούνται πα- ράβολα ή τέλη, η δε κατάθεσή της γίνεται στη Φορολογική Αρχή που εξέδωσε την πράξη ή παρέλειψε της έκδοσή της, χωρίς να απαιτείται η μετάβαση στην έδρα της Δ.Ε.Δ. στην Αθήνα ή στην Υποδιεύθυνσή της στηΘεσσαλονίκη, ενώπλέον εισήχθη και η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής 51 . Επιπλέον, ο χρόνος έκδοσης απόφασης επί της ενδικοφανούς προσφυγής, ανερχόμε- νος σε εκατόν είκοσι (120) ήμερες, εντάσσεται στα όρια του ευλόγου, καθώς δεν μπο- ρεί να θεωρηθεί τόσο μεγάλης διάρκειας, ώστε να παρακωλύει την αποτελεσματι- κή έννομη προστασία 52 . Άλλωστε, ο νομοθέτης διατύπωσε την εκτίμησή του για την 48. Άρθρο 63 παρ. 1 ΚΦΔ. 49. Βλ. ΔΕφΑθ 3964/2019 (σκέψη 8). Πρβλ. ΣτΕ Ολ 3030/2008, ΘΠΔΔ, 5/2009, σελ. 579, με την οποία εκρίθη ότι: «Ηπενθήμερη προθεσμία προσφυγής κατά διαταγών κατεδάφισης αυθαιρέτων σε δασικές εκτάσεις είναι τόσο σύντομη, ώστε, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεν εξασφαλίζεται στους θι- γομένους ηδυνατότητα ναπροβούν στις αναγκαίες ενέργειες για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους με την άσκηση του προβλεπόμενου ενδίκου βοηθήματος και έτσι θίγεται τοσυνταγματικά κατοχυρωμέ- νο δικαίωμαπαροχής δικαστικής προστασίας. Συνεπώς, ηδιάταξη του τέταρτου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 114 του Ν. 1892/1990, κατά το μέρος της με το οποίο θεσπίζεται η ανωτέρωπενθήμερη προθε- σμία δεν είναι εφαρμοστέα, ως αντίθετη στο άρθρο 20 παρ. 1 Σ . » . 50. Άρθρο 66 παρ. 2α ΚΔΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο πρώτο υποπαρ. ΙΓ.2 υποπερ. 2 του Ν. 4093/2012 (ΦΕΚ Α΄ 22/12.11.2012). 51. Αναλυτικότερα για τους τρόπους κατάθεσης της ενδικοφανούς προσφυγής του άρθρου 63 ΚΦΔ βλ. Δ. Χαλκιά , Η ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, εκδόσεις Νομι- κή Βιβλιοθήκη, 2021, σελ. 106 επ. 52. Βλ. ΔΕφΘεσ 512/2020 (σκέψη 20), ΔΕφΑθ 3964/2019 (σκέψη 8). Σύμφωνα με το ΕΔΔΑ, η δικαστι- κή προστασία πρέπει να παρέχεται εντός ευλόγου χρόνου. Ως ημερομηνία έναρξης υπολογισμού του ευλόγου τούτου χρόνου λογίζεται, κατά κανόνα, η ημερομηνία κατάθεσης του ενδίκου βοη- θήματος. Όταν, όμως, προβλέπεται ως προϋπόθεση του παραδεκτού του ενδίκου βοηθήματος η προηγούμενη άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής, αφετηρία ενάρξεως θεωρείται η άσκηση της εν- δικοφανούς προσφυγής (Golder κατά Ηνωμένου Βασιλείου/7.5.1974, Konig κατά Ομ. Δ. Γερμανί- ας/28.6.1978), ήτοι ο χρόνος για την έκδοση απόφασης επ’αυτής συναθροίζεται με τον χρόνο που απαιτείται για την έκδοση δικαστικής απόφασης, προκειμένου να κριθεί αν ο συνολικός αυτός χρό- νος συνάδει με την επιταγή για αποτελεσματική δικαστική προστασία. Βλ. Γ. Σταμάτη , Ο εύλογος χρόνος εκδικάσεως των εκκρεμών υποθέσεων από τα δικαστήρια, ΕΔΔΔ, 1985, σελ. 300, Σ. Κυβέ- λου , Η ενδικοφανής προσφυγή, οπ. π., σελ. 304.