ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 40 τού, απαγορεύει τις συμπράξεις μεταξύ επιχειρήσεων που έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού και δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών-μελών 150 . Περαιτέρω, με το άρθρο 102 απαγορεύεται, στο μέτρο που δύναται να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, η καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης που μία η περισσότερες επιχειρήσεις κατέχουν εντός της εσωτερικής αγοράς ή σε σημαντικό τμήμα αυτής 151 . ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Τα συνθετικά στοιχεία της έννοιας της κρατικής ενίσχυσης στο ευρωπαϊκό δίκαιο Το δίκαιο των κρατικών ενισχύσεων συγκεντρώνει τα τελευταία χρόνια αυξανό- μενο επιστημονικό αλλά και πρακτικό ενδιαφέρον, αφενός μεν λόγω της εντατι- κής διείσδυσής του σε πολλούς τομείς της οικονομικής ζωής – ιδίως σε εκεί- νους τους χώρους όπου παρατηρείται έντονη ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των φορέων των διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων-, αφετέρου δε διότι ένα ευ- ρύτατο πλέγμα κρατικών παρεμβάσεων αποτελεί αντικείμενο ελέγχου ως προς τη συμβατότητά του με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων 152 . Η κανονιστι- κή οριοθέτηση της έννοιας της κρατικής ενίσχυσης, ενέχει ιδιαίτερη πρακτική ση- μασία καθώς η κατηγοριοποίηση ενός μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης, κατ’ άρθρο 107 παρ. 1 της ΣΛΕΕ, αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση της, οριζόμενης στο άρθρο 108 της ΣΛΕΕ, ελεγκτικής αρμοδιότητας της Επιτροπής 153 . 150.  Για ανάλυση της έννοιας της σύμπραξης, βλ. Αθανασίου Λ. «Το αντικείμενο της απαγό- ρευσης: Μορφές συμπράξεων» σε: ∆ίκαιο του Ελεύθερου Ανταγωνισμού, όπ.π. υποσημ. 8, §7, σελ. 206 έως 237 και εκεί παραπεμπόμενη βιβλιογραφία. 151.  Για ανάλυση της έννοιας της κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης, βλ. Τζουγανάτος ∆., Ολιγοπώλιο και συλλογική δεσπόζουσα θέση στο δίκαιο του ανταγωνισμού, Νομική Βιβλιοθήκη, 2004, του ιδίου, «Η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης του άρθρου 2 Ν. 703/1977 και η πρακτική της Επιτροπής Ανταγωνισμού», ΕΕμπ∆ 1984, σελ. 229 και Κομνηνός Α. – Λιανός Ι. «Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης» σε: ∆ίκαιο του Ελεύθερου Ανταγωνισμού, ibid, §13, σελ. 455 έως 542. 152.  Bär-Bouyssière Β. «Neue Entwicklungen im europäischen Beihilfenrecht» σε: Neuere Entwicklungen auf den Gebiet des europäischen Wettbewerbsrechts, Schwarze J. (εκδ.), 1999, ο οποίος παρατηρεί ότι το δίκαιο των κρατικών ενισχύσεων αποτελεί πλέον όχι απλά βασικότατο κομμάτι του ευρωπαϊκού δικαίου του ανταγωνισμού, αλλά ενδεχομέ- νως κατέχει – επί τη βάσει μίας καθαρά ποσοτικής θεώρησης- την πρώτη θέση όσον αφορά την πυκνότητα των υποθέσεων που άγονται ενώπιον της Επιτροπής και του ∆ικαστηρίου της Ένωσης. 153.  Μεταξάς Α., Η οριοθέτηση της έννοιας της κρατικής ενίσχυσης κατά το άρθρο 87 παρ. 1 ΣΕΚ, Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2002, σελ. 2.