ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 44 Επίσης, πλεονέκτημα υφίσταται στις περιπτώσεις απαλλαγής των οικονομικών φορέων από το εγγενές κόστος των οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως για πα- ράδειγμα, φοροαπαλλαγές 166 , καταβολή εκ μέρους του κράτους διοικητικών προ- στίμων 167 ή του κόστους μισθοδοσίας των υπαλλήλων μιας συγκεκριμένης επι- χείρησης 168 καθώς και απαλλαγή από δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται κανονι- κά άλλοι συγκρίσιμοι φορείς σε μία δεδομένη έννομη τάξη, ανεξάρτητα από τον μη οικονομικό χαρακτήρα της δραστηριότητας με την οποία σχετίζονται οι δαπά- νες αυτές 169 . Στο ίδιο πνεύμα, οι δαπάνες που προκύπτουν από τις κανονιστικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται από το ∆ημόσιο μπορούν καταρχήν να θεωρηθούν ότι σχετίζονται με το εγγενές κόστος της οικονομικής δραστηριότητας, με αποτέ- λεσμα οποιαδήποτε αντιστάθμιση για τις δαπάνες αυτές να παρέχει στην επιχεί- ρηση βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση και μέσω της μεταφοράς κρατικών πόρων επιχειρείται η εξυγίανσή της. 166.  Κάθε μορφής φοροαπαλλαγή δύναται να εμπίπτει στην έννοια της ενίσχυσης, ανεξαρ- τήτως της συμβατότητας της φορολογικής πολιτικής του κράτους-μέλους προς το άρ- θρο 110 της ΣΛΕΕ και της φύσης του οφειλόμενου φόρου, που δύναται να είναι άμεσος ή έμμεσος ή να έχει τη μορφή δασμού, τέλους ή οποιασδήποτε άλλης φορολογικής επι- βάρυνσης. Βλ. σχετ. ∆ΕΚ της 12ης Μαΐου 2005, C-415/03, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλ. Ι-3875, όπου η κρατική ενίσχυση συνίστατο στο γεγονός ότι το Ελληνικό ∆ημόσιο δεν κατέφυγε σε όλα τα νόμιμα μέσα κατά της Ολυμπιακής Αεροπορίας, συμπεριλαμβανο- μένων των μηχανισμών αναγκαστικής εκτέλεσης, προκειμένου να εισπράξει τα φορο- λογικής φύσεως οφειλόμενα, όπως θα έπραττε κάθε ιδιώτης πιστωτής που γνώριζε τις οικονομικές δυσχέρειες της εταιρίας. 167.  Η καταβολή από το ίδιο το κράτος διοικητικών προστίμων που έχουν επιβληθεί σε επι- χειρήσεις ή η χορήγηση ειδικών πλεονεκτημάτων σχετικά με την καταβολή παρόμοιων προστίμων εμπίπτει στην έννοια της κρατικής ενίσχυσης. Βλ. Απόφαση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 περί των ενισχύσεων που σχεδιάζει να χορηγήσει η βελ- γική κυβέρνηση για την επέκταση διυλιστηρίου πετρελαίου στην Ανβέρσα (Επαρχία Ανβέρσας) και την εγκατάσταση νέου διυλιστηρίου στο Κάλλο (Επαρχία Ανατολικής Φλάνδρας), ΕΕ L 270 της 27ης.9.1973, σελ. 22-23. 168.  Πλεονέκτημα υφίσταται, επίσης, όταν δημόσιες αρχές καταβάλλουν συμπλήρωμα μι- σθού στους εργαζομένους μιας επιχείρησης, ακόμα κι αν η επιχείρηση δεν έχει νομική υποχρέωση καταβολής του εν λόγω συμπληρώματος, βλ. ∆ΕΚ της 26ης Σεπτεμβρίου 1996, C-241/94, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλ. 353 , σκ. 40 και της 12ης ∆εκεμβρίου 2002, C-5/01, Βέλγιο κατά Επιτροπής , Συλλ. 754, σκ. 38 και 39. 169.  Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις σε αερολιμένες και αεροπορικές εταιρείες, ΕΕ C 99 της 4.4.2014, σ. 3, παρ. 36 και 37: «Η δημόσια χρηματοδότηση μη οι- κονομικών δραστηριοτήτων δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, αλλά θα πρέπει να περιορί- ζεται αυστηρά στην αντιστάθμιση του κόστους που οι εν λόγω δραστηριότητες συνεπά- γονται και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση άλλων δραστη- ριοτήτων. Οποιαδήποτε πιθανή υπεραντιστάθμιση εκ μέρους δημόσιων αρχών του κό- στους που προκύπτει σε σχέση με μη οικονομικές δραστηριότητες ενδέχεται να συνι- στά κρατική ενίσχυση (…). Συνεπώς, όταν αποτελεί συνήθη πρακτική βάσει δεδομένης έννομης τάξης να επιβαρύνονται πολιτικοί αερολιμένες με ορισμένες δαπάνες που συν- δέονται άρρηκτα με τη λειτουργία τους, ενώ άλλοι πολιτικοί αερολιμένες να μην επιβα- ρύνονται, ενδέχεται να παρέχεται πλεονέκτημα σε αυτούς τους τελευταίους, ανεξάρτη- τα από το αν οι εν λόγω δαπάνες αφορούν δραστηριότητα η οποία εν γένει θεωρείται μη οικονομικού χαρακτήρα».