ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Η νομική φύση του κόστους εκπλήρωσης των ΥΓΟΣ 45 ρηση πλεονέκτημα 170 . Εξάλλου, η ύπαρξη πλεονεκτήματος δεν αποκλείεται από το γεγονός και μόνον ότι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις σε άλλα κράτη μέλη βρίσκο- νται σε ευνοϊκότερη θέση, διότι η έννοια του πλεονεκτήματος βασίζεται σε ανάλυ- ση της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης εντός του δικού της νομικού και πραγματικού πλαισίου με και χωρίς το συγκεκριμένο μέτρο 171 . Τέλος, η ύπαρξη πλεονεκτήματος αποκλείεται στην περίπτωση επιστροφής πα- ρανόμως επιβληθέντων φόρων 172 , στην περίπτωση υποχρέωσης των εθνικών αρ- χών να καταβάλουν σε ορισμένες επιχειρήσεις αποζημίωση προς αποκατάσταση ζημίας που τους προξένησαν 173 ή για την καταβολή αποζημίωσης για απαλλοτρί- ωση 174 . ii. Η αποκόμιση οικονομικού οφέλους υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς Αφού αναλύθηκε η αντικειμενική έννοια του χορηγούμενου κρατικού πλεονεκτή- ματος, εκείνο που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον, υπό παρόμοιες περι- στάσεις, ένας ιδιωτικός οικονομικός φορέας, συγκρίσιμου μεγέθους με τον εκά- στοτε δημόσιο οργανισμό ή επιχείρηση, που λειτουργεί υπό τις συνήθεις συνθή- κες οικονομίας της αγοράς θα είχε προβεί στην παροχή του εν λόγω πλεονεκτή- ματος (αρχή του ιδιώτη επενδυτή – private investor test 175 ). Σε περίπτωση αρνητι- κής απάντησης και εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις του άρθρου 107 παρ. 1 της ΣΛΕΕ, το χορηγούμενο πλεονέκτημα συνιστά απαγορευμένη κρατική ενί- σχυση. Η «αρχή του ιδιώτη επενδυτή» εκκινεί από τη βασική παραδοχή ότι οι οι- κονομικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται από το ∆ημόσιο δεν εξασφαλίζουν πλεονέκτημα για τον αντισυμβαλλόμενό τους και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση, εφόσον πραγματοποιούνται υπό συνήθεις συνθήκες της αγο- ράς 176 . Περαιτέρω, συνιστά την προσήκουσα μέθοδο που χρησιμοποιεί τόσο η Επι- τροπή όσο και το ∆ικαστήριο προκειμένου να εκτιμήσουν κατά πόσον μια σειρά οι- 170.  Γενικό ∆ικαστήριο της 25ης Μαρτίου 2015, T-538/11, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Ψηφ. Συλλ. ECLI:EU:T:2015:188, σκ. 74-78. 171.  ∆ΕΚ της 2ας Ιουλίου 1974, C-173/73, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλ. 71, σκ. 17 και της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, T-55/99, Confederación Espanola de Transporte de Mercancías κατά Επιτροπής, Συλλ. ΙΙ-3207, σκ. 85. 172.  ∆ΕΚ της 27ης Μαρτίου 1980, C-61/79, Amministrazione delle finanze dello Stato, Συλλ. 100, σκ. 29 έως 32. 173.  ∆ΕΚ της 27ης Σεπτεμβρίου 1988, C-106 έως 120/87 (συνεκδ.), Asteris AE και λοιποί κατά Ελλάδας, Συλλ. 457, σκ. 23 έως 24. 174.  ΠΕΚ της 1ης Ιουλίου 2010, Τ-64/08, Nuova Terni Industrie Chimiche SpA κατά Επιτροπής, Συλλ. 270, σκ. 59 έως 63 και 140 έως 141, η οποία διευκρινίζει ότι, ενώ η καταβολή αποζημίωσης για απαλλοτρίωση δεν παρέχει κανένα πλεονέκτημα, η εκ των υστέρων επέκταση της εν λόγω αποζημίωσης μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση. 175.  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης όπως ανα- φέρεται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2016/C 262/01, EE C 262, της 19ης.7.2016, σελ. 1. 176.  ∆ΕΚ της 11ης Ιουλίου 1996, C-39/94, SFEI και λοιποί, Συλλ. 285, σκ. 60 και 61.