ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Η νομική φύση του κόστους εκπλήρωσης των ΥΓΟΣ 49 προς ιδιωτικές ή δημόσιες επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάζεται σε σχέση με το σύνολο των χαρακτηριστικών της κρατικής παρέμβασης. Έτσι, όταν λ.χ. το κρά- τος αποκτά μία μειοψηφική συμμετοχή στην ωφελούμενη επιχείρηση, είναι εύλο- γο να παραλληλίζεται προς έναν ιδιώτη επενδυτή που αποσκοπεί στην είσπραξη βραχυπρόθεσμων ωφελημάτων (μερίσματα εκ των μετοχών). Αντίθετα, όταν το κράτος αποκτά τον έλεγχο της επιχείρησης, η έννοια της αποδοτικότητας θα πρέ- πει, οπωσδήποτε, να κρίνεται επί τη βάσει μακροπρόθεσμων κριτηρίων. Πάντως, η απουσία κάθε στοιχείου αποδοτικότητας υπέρ του κράτους οδηγεί, καταρχήν, στην ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης. Όσον αφορά τη χρονική εφαρμογή του κριτηρίου, η συμφωνία μίας κρατικής πα- ρέμβασης με τους όρους της αγοράς πρέπει να εξετάζεται εκ των προτέρων, λαμ- βάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες κατά τη στιγμή που αποφα- σίζεται η παρέμβαση. Τούτο διότι, κάθε συνετός φορέας της οικονομίας της αγο- ράς πραγματοποιεί τη δική του εκ των προτέρων αξιολόγηση της στρατηγικής και των προοπτικών ενός έργου, για παράδειγμα, στο πλαίσιο ενός επιχειρηματικού σχεδίου. Αντίθετα, δεν επαρκούν οι εκ των υστέρων οικονομικές εκτιμήσεις με τις οποίες διαπιστώνεται αναδρομικά ότι η επένδυση που πραγματοποίησε το εν λόγω κράτος μέλος ήταν πράγματι αποδοτική. iii. Η μεθοδολογία εφαρμογής του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή Αναφορικά με την ακολουθούμενη μεθοδολογία εφαρμογής του κριτηρίου του ιδι- ώτη επενδυτή, σκόπιμο είναι να γίνεται διάκριση μεταξύ των καταστάσεων όπου, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της συγκεκριμένης συναλλαγής, μπορεί να διαπι- στωθεί άμεσα η συμμόρφωση της συναλλαγής με τους όρους της αγοράς και των καταστάσεων στις οποίες, λόγω της απουσίας αυτών των δεδομένων, η συμμόρ- φωση της συναλλαγής με τους όρους της αγοράς θα πρέπει να αξιολογείται με βάση άλλες διαθέσιμες μεθόδους. Η συμμόρφωση μιας συναλλαγής με τους όρους της αγοράς μπορεί να διαπιστω- θεί άμεσα όταν πραγματοποιείται « pari passu » τόσο από δημόσιες οντότητες όσο και από ιδιωτικούς φορείς. Ειδικότερα, όταν μια συναλλαγή πραγματοποιείται υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις (και ως εκ τούτου, με το ίδιο επίπεδο κινδύ- νου και οφέλους) από δημόσιους οργανισμούς και ιδιωτικούς φορείς που βρίσκο- νται σε ανάλογη κατάσταση (συναλλαγή « pari passu »), όπως στην περίπτωση των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι μια τέτοια πράξη είναι σύμφωνη με τους όρους της αγοράς 189 . Αντιθέτως, εάν ένας δημόσιος οργανισμός και ιδιωτικοί φορείς που βρίσκονται σε παρόμοια κατά- σταση συμμετέχουν στην ίδια συναλλαγή κατά το ίδιο χρονικό διάστημα αλλά υπό 189.  ΠΕΚ της 12ης ∆εκεμβρίου 2000, T-296/97, Alitalia κατά Επιτροπής, Συλλ. II-3871, σκ. 81.