ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 50 διαφορετικούς όρους ή προϋποθέσεις, αυτό συνήθως δείχνει ότι η παρέμβαση του δημόσιου οργανισμού δεν είναι σύμφωνη με τους όρους της αγοράς 190 . Όπως ορθά έχει επισημανθεί 191 , η ύπαρξη συγκρίσιμης ιδιωτικής παρέμβασης δεν έχει την έννοια ενός αμάχητου τεκμηρίου «ασυλίας» του κρατικού μέτρου, απλώς διευκολύνεται η σύγκριση και αποφεύγονται οι υποθέσεις αναφορικά με τα χαρα- κτηριστικά της παρέμβασης αυτής. Τούτο διότι, υφίσταται μία υπαρκτή ιδιωτική χρηματοδότηση, οι όροι της οποίας μπορούν να συγκριθούν με αυτούς της κρατι- κής. Τίποτε, όμως, δεν αποκλείει τον χαρακτηρισμό του μέτρου ως κρατικής ενί- σχυσης, εάν, με βάση την ανάλυση των πραγματικών οικονομικών δεδομένων, απο- δεικνύεται επαρκώς ο προτιμησιακός χαρακτήρας της κρατικής χρηματοδότησης. Μία δεύτερη περίπτωση άμεσης διαπίστωσης της συμμόρφωσης της συναλλα- γής με τους όρους της αγοράς, είναι όταν πραγματοποιείται κατόπιν ανταγωνι- στικής, διαφανούς, αμερόληπτης και άνευ όρων διαδικασίας υποβολής προσφο- ρών σύμφωνα με τις γενικές αρχές της ΣΛΕΕ για τις δημόσιες συμβάσεις και τους ειδικότερους ευρωπαικούς κανόνες 192 . Συγκεκριμένα, μια διαδικασία υποβολής προσφορών πρέπει να είναι ανταγωνιστική προκειμένου να μπορούν να συμμε- τάσχουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι υποψήφιοι που πληρούν τα κριτήρια επιλογής. Περαιτέρω, πρέπει να είναι διαφανής, ώστε να εξασφαλίζεται η ισότιμη και δέου- σα ενημέρωση όλων των προσφερόντων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας του δια- 190.  Σύμφωνα με την Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενί- σχυσης (…), όπ.π. υποσημ. 175, παρ. 4.2.3, σκ. 87, για να θεωρηθεί μια συναλλαγή « pari passu », πρέπει να αξιολογούνται τα ακόλουθα κριτήρια: α) κατά πόσον η παρέμβαση των δημόσιων οργανισμών και των ιδιωτικών φορέων αποφασίζεται και πραγματο- ποιείται ταυτόχρονα ή κατά πόσον έχει μεσολαβήσει κάποιο χρονικό διάστημα και κά- ποια μεταβολή των οικονομικών συνθηκών μεταξύ των παρεμβάσεων αυτών, β) κατά πόσον οι όροι και οι προϋποθέσεις της συναλλαγής είναι ίδιες για τους δημόσιους ορ- γανισμούς και όλους τους ιδιωτικούς φορείς που εμπλέκονται, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη δυνατότητα αύξησης ή μείωσης του επιπέδου του κινδύνου με την πάροδο του χρόνου, γ) κατά πόσον η παρέμβαση των ιδιωτικών φορέων έχει πραγματική οικο- νομική σημασία και δεν είναι απλώς συμβολική ή επουσιώδης, και δ) κατά πόσον η αρχι- κή θέση των δημόσιων οργανισμών και των ιδιωτικών φορέων που εμπλέκονται είναι συγκρίσιμη σε σχέση με τη συναλλαγή, λαμβάνοντας υπόψη, για παράδειγμα, το προη- γούμενο οικονομικό άνοιγμά τους έναντι των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, τις πιθα- νές συνέργειες που μπορούν να επιτευχθούν, τον βαθμό στον οποίο οι διάφοροι επεν- δυτές αναλαμβάνουν παρόμοιες δαπάνες συναλλαγής, ή οποιαδήποτε άλλη περίσταση που σχετίζεται ειδικά με τον δημόσιο οργανισμό ή τον ιδιωτικό φορέα, η οποία θα μπο- ρούσε να αλλοιώσει τη σύγκριση. 191.  Καραγιάννης Β., όπ.π. υποσημ. 141, παρ. 45. 192.  α. Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδη- γίας 2004/18/ΕΚ, β. Οδηγία 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις προμήθειες φορέων που δρα- στηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και γ. Οδηγία 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις συμβάσεις παραχώρησης, ΕΕ L 94 της 28ης.3.2014.