Η ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕ

Κεφάλαιο 2 39 απαντηθούν κατωτέρω στον οικείο τόπο μαζί με το εάν η ερμηνεία του προ- γενέστερου άρθρου 40 έχει κάποια επιρροή, και αν ναι ποια ακριβώς, στο ισχύον άρθρο 40. Η διαδικασία ενώπιον της Ολομελείας ορίζεται από τον ιδρυτικό νόμο του ΣτΕ με διαφορετικό τρόπο αλλά καταλήγοντας στο ίδιο αποτέλεσμα. Ο νο- μοθέτης επέλεξε να μην θεσπίσει ειδική (τρίτη) παραπεμπτική διάταξη στον ίδιο νόμο αλλά στη 4 η παράγραφο του άρθρου 49 87 παρέπεμψε στη διαδι- κασία του Β’ τμήματος. Όταν όμως ο Πρόεδρος εισήγαγε μια υπόθεση στην Ολομέλεια λόγω σπουδαιότητας εφαρμόζονταν οι διατάξεις που αφορού- σαν το οικείο τμήμα 88 . ∆ιαγράφεται επομένως το καθεστώς συμπληρώσεως της διαδικασίας του σχηματισμού της Ολομελείας πολυπλοκότερο και αυτό εφαρμόσθηκε και για το Γ΄ τμήμα όταν ιδρύθηκε. Ο δικαστής προκειμένου να ανεύρει το εφαρμοστέο δίκαιο όφειλε να ακολουθήσει τη διπλή αυτή παρα- πομπή. Αρχικά να ελέγξει τις διαδικαστικές διατάξεις της ολομέλειας κ αν δεν όριζαν κάτι να ερευνήσει τις διαδικαστικές διατάξεις του τμήματος και στο μέτρο που ούτε αυτές δεν όριζαν κάτι ρητά να στραφεί στις διατάξεις της πολιτικής δικονομίας που ίσχυαν ενώπιον του Αρείου Πάγου. Αν δε, δίκα- ζε υπόθεση Ά τμήματος να έπρεπε να εφαρμόσει τη ποινική δικονομία. Πρό- κειται λοιπόν για μία δύσχρηστη διαδικασία ένα πραγματικό κυκεώνα παρα- πομπών ο οποίος έχει σαν αποτέλεσμα να πετυχαίνει τον αντίθετο σκοπό από αυτόν για τον οποίο θεσπίσθηκε. Προκειμένου να δαπανήσει πολύτιμο χρόνο με αβέβαιο αποτέλεσμα και ού- τως ή άλλως εξοικειωμένος με τη διάπλαση κανόνων δικαίου ο δικαστής εν- δεχομένως να κατέφευγε ευκολότερα στη διάπλαση νομολογιακής γενικής δικονομικής αρχής παρά στη δια παραπομπής εφαρμογή άρθρων της πολιτι- κής δικονομίας. Η τάση αυτή επιβεβαιώνεται από τις αποφάσεις των πρώ- των ετών του ∆ικαστηρίου που αφορούν αποδείξεις 89 . ∆ιατάσσουν συγκε- κριμένο αποδεικτικό μέσο (λ.χ. αυτοψία ή πραγματογνωμοσύνη) αλλά δεν κά- μουν καμία αναφορά σε άρθρα της τότε ισχύουσας πολιτικής δικονομίας του Maurer μολονότι για την ενέργεια των αποδείξεων κατά ρητή μάλιστα νομο- θετική παραπομπή εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις της πολιτικής δι- κονομίας. 87.  Άρθρο 49 παρ. 4 Ν 3713/1928: «Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι διατάξεις των άρ- θρων 36 έως 41». 88. Άρθρο 52 παρ. 2 Ν 3713/1928. 89.  I. Σαρμά , Το δημοκρατικό κοινωνικό κράτος δικαίου. Η νομολογία του συμβουλίου της Επικρατείας 2003, σ. 693 επ.