Η ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕ

Η Σχέση Πολιτικής ∆ικονομίας και ∆ικονομίας του ΣτΕ 40 2. Ν∆ 170/1973 και Π∆ 18/1989 α. Γενικά Η δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας αναμορφώθηκε ριζικά με το Ν∆ 170/1973 το οποίο με τις αλλαγές που επήλθαν στο ενδιάμεσο κωδικο- ποίησε το Π∆ 18/1989. Με το Ν∆ αυτό η παραπομπή σε διατάξεις άλλων δι- κονομικών νόμων ρυθμίστηκε σε μία διάταξη αυτή του άρθρου 40 90 . Σε σχέ- ση με την προϊσχύουσα ρύθμιση το (νέο) άρθρο 40 παρίσταται αρκετά λει- τουργικότερο. Καταρχάς, καταργούνται οι τρεις διαφορετικές διατάξεις ανάλογα με τη δια- δικασία που εφαρμόζει το ΣτΕ και ενοποιούνται σε μία διάταξη. Επιπλέον, αυτή η διάταξη καταλαμβάνει κάθε διαδικασία ενώπιον του ∆ικαστηρίου μη υπαρχούσης πλέον ετέρας παραπεμπτικής διατάξεως. Καταργείται ακόμα η διττή παραπομπή στην ποινική και στην πολιτική δικονομία. Πλέον η παραπο- μπή γίνεται στη πολιτική δικονομία και όπως έχει κρίνει η νομολογία του ΣτΕ είναι αποκλειστικής εφαρμογής. Στην ένδικη υπόθεση ρητώς η νομολογία αρνήθηκε να εφαρμόσει στη δικονομία του ΣτΕ άρθρα του Κώδικα Ποινικής ∆ικονομίας 91 . Σύμφωνα με αυτή δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι, εφαρ- μόζοντας το άρθρο αυτό συνιστά προσήκοντα τρόπο νομιμοποιήσεως παρα- στάντος ενώπιον του ΣτΕ δικηγόρου η υποβολή «Εκθέσεως ∆ιορισμού Συ- νηγόρου» η οποία έχει συνταχθεί κατ’ εφαρμογή των ΚΠοιν∆ 42 παρ 2 και 96 παρ. 2 στα οποία ορίζεται ότι ο διορισμός συνηγόρου του κατηγορουμέ- νου ή άλλου διάδικου στην ποινική δίκη γίνεται, είτε με προφορική δήλωση, είτε με απλή έγγραφη δήλωση του εντολέα, η γνησιότητα της υπογραφής του βεβαιώνεται από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή δι- κηγόρο. Αυτό διότι, αφ’ ενός μεν το άρθρο 40 Π∆ 18/1989 αφορά ζητήματα διαδικασίας μη ρυθμιζόμενα από ειδικές διατάξεις του Π∆ 18/1989 (όπως είναι εν προκειμένω οι περί πληρεξουσιότητας διατάξεις) αλλά επιπλέον σε κάθε περίπτωση το άρθρο 40 δεν παραπέμπει σε διατάξεις του Κώδικα Ποι- νικής ∆ικονομίας, αλλά στις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής ∆ικονομίας και του Οργανισμού των ∆ικαστηρίων οι οποίες εφαρμόζονται κατά τις ενώπιον 90.  Άρθρον 40 Ν∆ 170/1973: «Κατά τα λοιπά και δη όσον αφορά εις τους λόγους εξαι- ρέσεως των δικαστών και των υπαλλήλων της Γραμματείας και την επί ταύτη δια- δικασίαν, εις την συγγνώμην συγγενείας, εις την διεξαγωγήν των συζητήσεων, την ευταξίαν του ακροατηρίου, την κατάρτησιν των πρακτικών και αποφάσεων και την ενέργειαν των διατασσομένων τυχόν αποδείξεων εφαρμόζονται αναλόγως αι δια- τάξεις του Κώδικος Πολιτικής ∆ικονομίας και του Οργανισμού των ∆ικαστηρίων, αι ισχύουσαι επί της ενώπιον του Αρείου Πάγου επί πολιτικών δικών διαδικασίας». 91. ΣτΕ 1182/2009.