Η ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕ

Η Σχέση Πολιτικής ∆ικονομίας και ∆ικονομίας του ΣτΕ 42 εγείρει ερωτήματα για τη παρέμβαση του νομοθέτη ώστε να κατοχυρώσει ρητώς κάτι το οποίο ίσχυε ήδη χωρίς καμία αμφισβήτηση. Ιδιαίτερο ενδια- φέρον αποκτά η προσθήκη αυτή σε περίπτωση κατά την οποία κριθεί ότι δεν πρόκειται για νομοθετική κατοχύρωση του συνήθως συμβαίνοντος. Ωστόσο, ο προβληματισμός αυτός όπως και τα σχετικά ερωτήματα τα οποία διατυπώ- θηκαν παραπάνω προκρίνεται μεθοδολογικά να εξετασθούν ενιαία κατωτέ- ρω στη παράγραφο η οποία είναι αφιερωμένη στην έννοια της ενδεικτικής απαριθμήσεως του άρθρου 40. Το Ν∆ 170/1973 και οι τροποποιήσεις του μέχρι το 1989 κωδικοποιήθηκαν σε ενιαίο κείμενο δυνάμει του άρθρου 35 του Ν 702/1977 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν 1470/1984. Με βάση τη ίδια διάταξη τα άρθρα του Ν∆ 170/1973 «μεταγλωττίσθηκαν» (sic!!) στη δημοτική. Όσον αφορά τη μετα- γραφή και όχι μεταγλώττιση στη δημοτική αφού καθαρεύουσα και δημοτική αποτελούν εξέλιξη της ιδίας γλώσσας και όχι άλλη γλώσσα αξίζει να αφιερω- θούν λίγες γραμμές. Ο κανονιστικός νομοθέτης ακολουθεί τη φρενήρη τάση η οποία ακολούθησε τη καθιέρωση της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του Κράτους σύμφωνα με την οποία οι νόμοι θα πρέπει να «μεταγλωττισθούν» στη δημοτική. Η πρακτική αυτή, άγνωστη στην αλλοδαπή, καυτηριάζεται από τη θεωρία του δημοσίου δικαίου 96 έχει όμως και νομικές συνέπειες. Όπως ισχυρίζεται η μειοψηφία του πρακτικού 8-10, 13, 15/1988 97 στην οποία η νο- μολογία του ΣτΕ κλήθηκε να γνωμοδοτήσει για το υπό ψήφιση Π∆ το άρθρο 77 του Συντάγματος αναθέτει την αυθεντική ερμηνεία του νόμου, η οποία πε- ριλαμβάνει τόσο τη λογική όσο και τη γραμματική ερμηνεία, μόνο στο νομοθέ- τη. Άρα, η μεταγλώττιση, που είναι μορφή γραμματικής ερμηνείας του νόμου, δεν επιτρέπεται να γίνει με κανονιστική πράξη, πόσω μάλλον όταν οι προμνη- μονευθείσες διατάξεις δεν θεσπίζουν επιφύλαξη υπερισχύσεως του αρχικού κειμένου. Συναφώς, επισημαίνεται ότι η κωδικοποίηση με το Π∆ 18/1989 δεν εισέφερε νέες διατάξεις αλλά απλώς ταξινομεί ήδη ισχύουσες διατάξεις κα- θώς εκδόθηκε δυνάμει της παραγράφου 7 του άρθρου 76 του Συντάγματος. Μολονότι ο νόμος δεν το αποσαφηνίζει, το αρχικό κείμενο πρέπει να χρησιμο- ποιείται για την ορθή ερμηνεία του άρθρου 40. β. Χρησιμοποίηση ίδιων τεχνικών όρων Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να εκτεθεί και ένα κρίσιμο χαρακτηριστι- κό όχι μόνο του άρθρου 40 αλλά συνολικά της δικονομίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Σε αυτή, χρησιμοποιούνται πλείστοι όσοι όροι γνωστοί στη 96.  Π. ∆αγτόγλου , Συνταγματικό ∆ίκαιο - Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα 2012, 4η ενημ. Έκδοση σ. 18. 97.  Το κείμενο του πρακτικού σε Β. Αραβαντινό , Η νομοθεσία περί Συμβουλίου της Επι- κρατείας 1994, σ. 159 -160.