ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΕΝΝΟΜΗΤΑΞΗ 9 κής Δημοκρατίας (25-6-1991) στη «Σύμβαση εφαρμογής της από 14-6-1985 Συμφωνί- ας του Σένγκεν». 27 ▪ ειδική μνεία ότι «δεν θίγεται το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους», η οποία περιλή- φθηκε στην § 7 του άρθ. 30 της Σύμβασης «περί διαβάσεως των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκ μέρους των προσώπων (ΣΔΕΣ)», που κα- ταρτίσθηκε στο πλαίσιο της ανωτέρω συνθήκης Σένγκεν. 28 ▪ στην απόφαση 1/1995 του Συμβουλίου σύνδεσης Ευρωπαϊκής Κοινότητας και Τουρκί- ας της 22-12-1995 «για την εφαρμογή της οριστικής φάσης της τελωνειακής ένωσης», 29 όπου περιελήφθη η εξής Δήλωση της Κοινότητας σχετικά με το άρθ. 3 § 3: «Η Κοινότη- τα υπενθυμίζει το ειδικό καθεστώς που αναγνωρίζεται στοΆγιο Όρος σύμφωνα με την Κοινή Δήλωση που προσαρτάται στις πράξεις προσχώρησης της Ελληνικής Δημοκρα- τίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες». 30 6. Με τις πιο πάνω «υπενθυμίσεις» - και παρά την ευρύτερη θεσμική τους αξία - δεν επιτυγχάνεται η πλήρης νομική κατοχύρωση του αγιορείτικου καθεστώτος, όπως θα μπορούσε να γίνει πλήρως δυνατό στο κανονιστικό πλαίσιο ενός πρωτοκόλλου. 31 Αυτό ώθησε την Ιερά Κοινότητα στη διατύπωση πάγιου αιτήματός της προς το Υπουργείο Εξωτερικών για την αντικατάσταση της Κοινής Δηλώσεως 4 από ένα πρωτόκολλο. 7. Πεδίο υλοποίησης του σχεδίου αυτού προέκυψε τον Σεπτέμβριο 1997, όταν στα πλαί- σια της Συνόδου Κορυφής των Υπουργών Εξωτερικών των κρατών μελών με αντικείμε- νο την οριστικοποίηση και υπογραφή του αναθεωρημένου κειμένου της Διακυβερνη- τικής, ζητήθηκε από την ελληνική πλευρά να προωθηθεί προς έγκριση από την Σύνοδο μέρη θα φροντίσουν να λάβουν τούτο υπόψη τους κατά την εφαρμογή και την περαιτέρω επεξεργασία των διατάξεων της Συμφωνίας του 1985 και της Σύμβασης του 1990 ». 27. Η Σύμβαση Εφαρμογής της Συνθήκης Σένγκεν, η Συνθήκη Σένγκεν, τα πρόσθετα Πρωτόκολλα και οι Κοινές Δηλώσεις της κυρώθηκαν συνολικά από τη Βουλή με το Ν. 2514/1997 (ΕτΚ Α΄ 140 27.6.1997). Περισσότερα για τη Συνθήκη Σένγκεν, βλ. σε Π. Κανελλόπουλος , Το δίκαιο της Ευρωπα- ϊκής Ένωσης. Συνθήκη της Λισσαβώνας , Θεσσαλονίκη 2010, σ. 110-111. 28. Πρβλ. Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 574/1999 του Συμβουλίου της 12-3-1999 «περί καθορισμού των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων πρέπει να διαθέτουν θεώρηση κατά τη διάβαση των εξωτερικών συ- νόρων των κρατών μελών», (ΕΕ L 72 της 18-3-1999, 2 έως 5). 29.  Επίσημη Εφημερίδα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. L 035 της 13/02/1996, 0001-0047. 30. Το άρθρο 3 § 3 είχε το εξής περιεχόμενο: «3. Το τελωνειακό έδαφος της τελωνειακής ένωσης περι- λαμβάνει:    - το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνεια- κού κώδικα,    - το τελωνειακό έδαφος της Τουρκίας». 31. Όπως παρατηρείται, με το πρωτόκολλο προστίθενται σε μία συνθήκη νέες διατάξεις, ισοδύναμης νομικής ισχύος με τις αρχικές, ή τροποποιούνται αρχικές, χωρίς να χρειαστεί η διαδικασία της ανα- θεώρησης, βλ. Ν. Σκανδάμης , ΕυρωπαϊκόΔίκαιο και στοιχεία ελληνικού δικαίου προσαρμογής , ό.π., σ. 318· πρβλ. Β. Χριστιανός , Εισαγωγή στοΔίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης , Αθήνα 2011, 5 επ., και σχετι- κό λήμμα σε Π. Νάσκου-Περράκη , Νομικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό , Αθήνα 1998, 882 .