![Show Menu](styles/mobile-menu.png)
![Page Background](./../common/page-substrates/page0007.png)
Ευάγγελος Περάκης 735
μικότητα των μελών του ομίλου (πολλαπλότητα). Μια δεύτερη είναι η έμφαση
στο όλο (ενότητα). Η
κα Χατζηνικολάου-Αγγελίδου
πρότεινε ένα τρίτο δρόμο.
Πρώτη προσέγγιση, η έμφαση στην ατομικότητα. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν
υπάρχει δυσπιστία απέναντι στον όμιλο, υπάρχει δηλ. ο φόβος ότι ο όμιλος
δεν αποτελεί οργανωτικό σχήμα, αλλά τρόπο αποφυγής εκπλήρωσης υπο-
χρεώσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το transfer pricing (που ακού-
σαμε από την
κα Πέρρου
). Το transfer pricing τι είναι; Είναι ένα τρόπος απο-
κατάστασης οικονομικών αποτελεσμάτων εκεί όπου ομαλά θα έπρεπε να είχαν
προκύψει με βάση υπολογισμούς τιμολόγησης arm’s length, και όχι εκεί όπου
ο όμιλος θέλει και στις τιμές που θέλει. Το αποτέλεσμα γυρίζει στο μέλος του
ομίλου και ο όμιλος γίνεται εύθραυστος και αποδομείται.
Μια δεύτερη και πιο συχνή προσέγγιση είναι η αντίστροφη: Ο νόμος ή η νομο-
λογία (ή και η πρακτική) προσέχουν το ενιαίο του ομίλου και προσφέρουν ειδι-
κές καθολικές λύσεις. Ένα παράδειγμα είναι οι ενοποιημένες οικονομικές κα-
ταστάσεις, που όπως μας εξήγησε ο
κ.Αληφαντής
, απεικονίζουν τη συνολι-
κή περιουσιακή κατάσταση του ομίλου. Ένα άλλο είναι το ζήτημα του ΕργΔ,
στο οποίο κινήθηκε η εισήγηση του
κ.Τραυλού-Τζανετάτου
. Ο
κ. Τραυλός-
Τζανετάτος
διαπιστώνει μια «ξεχωριστή πραγματολογική και αξιολογική δυ-
ναμική» του ομίλου, που δημιουργεί το αίτημα της προστασίας της θέσης ερ-
γασίας. Αυτό ρευστοποιεί το εργοδοτικό πρότυπο και οδηγεί στην ανάγκη άρ-
σης της νομικής προσωπικότητας, ώστε να φτάσει κανείς στον πραγματικό ερ-
γοδότη. Πολλά επιμέρους προβλήματα ακολουθούν το μονοπάτι αυτό, όπως
π.χ. είναι το ενδεχόμενο υποχρέωσης του πραγματικού εργοδότη να τοποθε-
τήσει τον εργαζόμενο σε άλλη εταιρία του ίδιου ομίλου αντί να τον απολύσει,
η ενιαία συλλογική διαπραγμάτευση, θέματα απεργιών κ.ά. Πρέπει εδώ να πω
ότι η νομολογία (και του ΑΠ) έχει βρει τρόπο για την κοινή ευθύνη των μελών
του ομίλου απέναντι στον εργαζόμενο, και αυτή είναι η θεώρηση των εταιριών
του ομίλου ως μελών μιας ομιλικής εταιρίας, κάτι όμως που και ο
κ. Τραυλός-
Τζανετάτος
και ο ομιλών (εκτός του παρόντος συνεδρίου) έχουν αποκρούσει.
Ο
κ.Σουφλερός
μας είπε για την ενότητα του ομίλου ως ενιαίας επιχείρησης
στο δίκαιο του ανταγωνισμού, ώστε να μη νοούνται συμπράξεις μεταξύ εται-
ριών του αυτού ομίλου, ενώ, όπως και στο εργατικό, αναζητείται ο έχων την
αποφασιστική επιρροή (κανονικά η μητρική) για τον καταλογισμό παραβατι-
κής συμπεριφοράς των άλλων εταιριών. Η ενιαία θεώρηση φαίνεται και στο
ζήτημα των συγκεντρώσεων, αφού και εκεί οι κανόνες δεν εφαρμόζονται σε
περίπτωση συγχώνευσης εταιριών του αυτού ομίλου.
Είδαμε και το φορολογικό ζήτημα. Όπως μας είπε ο
κ.Τσουρουφλής
, δεν
υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη ρύθμιση για τους ομίλους, όμως το φορο-
λογικό δίκαιο πηγαίνει προς τα εκεί – τη φορολογική ενοποίηση, την tax