![Show Menu](styles/mobile-menu.png)
![Page Background](./../common/page-substrates/page0024.png)
Η εξέλιξη της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής 159
για τον εκσυγχρονισμό του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και για τη
στήριξη της υγιούς οικονομικής προοπτικής.
Στο πλαίσιο αυτό, τα συμπεράσματα του Συμβουλίου είναι καινοτόμα ως
προς τα μέσα επίτευξης των κοινωνικών στόχων. Ειδικότερα, τα κράτη
μέλη συμφώνησαν, παράλληλα προς την παραδοσιακή ευρωπαϊκή μέθο-
δο, να δράσουν σε διακυβερνητικό επίπεδο με σκοπό την επίτευξη κοινών
στόχων, μέσω της εφαρμογής ήπιων οργάνων πολιτικής, σεβόμενα την
αρχή της επικουρικότητας.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου, η
υλοποίηση του στρατηγικού στόχου
«θα διευκολυνθεί εάν εφαρμοσθεί μια
νέα ανοικτή μέθοδος συντονισμού ως μέσο διάδοσης βέλτιστων πρακτι-
κών και επίτευξης μεγαλύτερης σύγκλισης προς τους κύριους στόχους της
Ε.Ε.»
512
.
Αναπόσπαστο τμήμα του προγράμματος αυτού ήταν και ο εκσυγχρονισμός
του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Μοντέλου (ΕΚΜ) διότι, «
επενδύοντας στους
ανθρώπους και αναπτύσσοντας ένα ενεργό (active) και δυναμικό κράτος
πρόνοιας, είναι ζωτικής σημασίας τόσο για τη θέση της Ευρώπης στην οι-
κονομία της γνώσης όσο και για τη διασφάλιση του ότι η ανάδυση αυτής
της νέας οικονομίας δε θα επιτείνει τα υφιστάμενα κοινωνικά προβλήματα
της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού
»
513
.
Η στρατηγική της Λισαβόνας αναφέρεται ξεκάθαρα στη μετάβαση προς
ένα νέο «ενεργό κοινωνικό κράτος» (active welfare state) ή «κράτος κοι-
νωνικής επένδυσης» (social investment state), σε αντιδιαστολή με το πα-
ραδοσιακό κράτος πρόνοιας
514
. Αντίθετα με το τελευταίο, που ήταν σχεδια-
σμένο για την παροχή προστασίας έναντι των «παραδοσιακών κοινωνικών
κινδύνων» (old social risks), το νέο κοινωνικό κράτος θα έπρεπε να είναι
προσανατολισμένο στην αντιμετώπιση των «νέων κοινωνικών κινδύνων»
(new social risks)
515
.
512. European Council, Presidency Conclusions. Lisbon European Council, 23 and 24
March 2000.
513. European Council, Presidency Conclusions. Lisbon European Council, 23 and 24
March 2000.
514. Βλ. αναλυτικά
Giddens A
., The Third Way: The Renewal of Social Democracy.
Cambridge: Polity Press 1998, Esping-Andersen G./Gallie D./Hemerijck A./Myloes J.,
(eds.), Why we Need a New Welfare State, Oxford University Press 2002.
515.
Taylor-Gooby P.
, Introduction: Open Markets versus Welfare Citizenship:
Conflicting Approaches to Policy Convergence in Europe, in Taylor-Gooby P. (ed.),
Making a European Welfare State? Convergences and Conflicts Over European Social
Policy, 2004, σελ. 13.